Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Και ξαφνικά δεν θέλειΙ!!!

ΤΟ ΞΥΠΝΑΜΕ,ΤΟ ΝΤΥΝΟΥΜΕ,ΤΟ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ..ΜΑ ΠΟΙΟ ΑΛΛΟ.ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ!!!

Ναι,έτσι δεν κάνουμε;
Πάμε στην Εκκλησία για να κοινωνήσουμε το παιδί μας.
Και αφού έρχετε η ώρα που ο Ιερέας λέει το...
''Μετά φόβου Πίστεως και Αγάπης,προσέλθετε'' πηγαίνουμε μπροστά και περιμένουμε την σειρά μας για να κοινωνήσει το παιδί μας.
Φτάνει η μεγάλη στιγμή,βρισκόμαστε μπροστά στο Άγιο Δισκοπότηρο και έτοιμο να μεταλάβει.
Ξαφνικά το παιδί αντιδρά.
Δεν θέλει να κοινωνήσει.
Αρχίζει και γκρινιάζει.
Κλαίει,και θέλει να φύγει.
Εμείς το πιέζουμε,ζητάμε και βοήθεια να πιάσουν το κεφάλι του παιδιού μας για να κοινωνήσει.
Έρχετε και η βοήθεια και έτσι όλοι μαζί προσπαθούμε να ακινητοποιήσουμε το παιδί έτσι ώστε να κοινωνήσει... επιτέλους.
Αλήθεια,αυτό πρέπει να κ΄σνουμε στο παιδί μας;
Με την βία;
Με το ζόρι:
Έτσι είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία μας;
ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ.
Η Εκκλησία μας δεν πιέζει κανέναν να συμμετέχει στα μυστήρια της.
Κανέναν μα κανέναν.
Και εμείς θέλουμε σόνι και καλά να κοινωνήσει το παιδί μας έστω και με το ζόρι;
ΟΧΙ.
Δεν θα κοινωνήσει έτσι.
Δεν θέλει αυτό ο Χριστός μας.
Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ.

Η ευθύνη βαρύνει τους γονείς και όχι το παιδί.
Ας ψάξουν οι γονείς ποιό είναι το πρόβλημά τους.
Ας κοιτάξουν τι φταίει μέσα στην οικογένεια.
Το παιδί δεν θα μάθει για την Πίστη μας στον Χριστό με την βία.
Με το ζόρι δεν γίνετε.
Γιατί επιμένουμε να κοινωνήσει το παιδί μας;
Κάτι άλλο θα πρέπει να μας απασχολεί...

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΟΙΝΩΝΑΜΕ ΕΜΕΙΣ;;;
ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΗΝ ΠΙΕΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΟΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕΓΑΛΑ.
ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΔΙΔΑΧΤΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ.
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΤΑΝ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ,ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΕ ΦΩΤΙΖΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΟΥ ΟΛΟ!!!
http://dieyxontonagion.blogspot.com/