Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο
Κεφ. 18, χωρία 18 έως 27

῾Η αἰώνιος ζωὴ καὶ τὰ ἐμπόδια ἀπὸ τὰ πλούτη

ΙΗ΄\ 18 Τῷ καιρώ εκείνο, άνθρωπός τις προσήλθε τω Ιησού πειράζων αὐτὸν και λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 19 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. 20 τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. 21 ὁ δὲ εἶπε· ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. 22 ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. 23 ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. 24 ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! 25 εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. 26 εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; 27 ὁ δὲ εἶπε· τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Εκείνο τον καιρό ένας άνθρωπος πλησίασε τον Ιησού, πειράζοντας τον και λέγοντας· Άγιε διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Και ο Ιησούς του είπε· Γιατί με λες άγιο; Κανένας δεν είναι άγιος παρά ένας, ο Θεός. Τις εντολές τις ξέρεις· μην πειράξεις ξένη γυναίκα, μη σκοτώσεις, μην κλέψεις, μην πάρεις ψεύτικο όρκο, τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου. Και εκείνος είπε· όλα αυτά τα έχω τηρήσει πιστά από τα μικρά μου χρόνια. Κι όταν άκουσε αυτά ο Ιησούς, του είπε· ένα ακόμα σου. λείπει όλα όσα έχεις πούλησε τα και μοίρασε τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό και έλα να με ακολουθείς. Άλλα εκείνος, όταν άκουσε αυτά, έπεσε σε μεγάλη λύπη· γιατί ήταν πάρα πολύ πλούσιος. Όταν τον είδε ο Ιησούς πού λυπήθηκε τόσο πολύ, είπε-πόσο δύσκολα εκείνοι πού έχουν χρήματα θα μπουν στη βασιλεία του Θεού! Γιατί είναι πιο εύκολο να περάσει μια καμήλα από τρύπα της βελόνας παρά πλούσιος να μπει στη βασιλεία του Θεού. Τότε είπαν εκείνοι πού τον άκουσαν και ποιος μπορεί να σωθεί; Και ο Ιησούς είπε-τα αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό.

Από την προς Εφεσίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου
Κεφ. 6, χωρία 10 έως 17

Η πανοπλία τοῦ χριστιανοῦ

ΣΤ΄\ 10 Αδελφοί, τὸ λοιπόν, ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. 11 ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου· 12 ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. 13 διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. 14 στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, 15 καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, 16 ἐπὶ πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι· 17 καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ρῆμα Θεοῦ.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Αδελφοί παίρνετε δύναμη, έχοντας πίστη και ελπίδα στον Κύριο και την ακατανίκητη δύναμη Του. Ντυθείτε την πανοπλίαν του Θεού για να μπορέσετε να αντισταθείτε στις πανουργίες του διαβόλου, γιατί δεν έχουμε να παλαίψουμε με ανθρώπους, αλλά με τα πονηρά πνεύματα, με τις αρχές και τις εξουσίες και τις σκοτεινές δυνάμεις αυτού του κόσμου, πού συμπεριφέρεται σ' ολόκληρο τον υπό τον ουρανό χώρο. Γι΄ αυτό πάρτε στα χέρια σας την πανοπλία του Θεού για να μπορέσετε να αντισταθείτε ως το τέλος νικώντας όλες τις εχθρικές επιθέσεις, και αφού εκτελέσετε τον πνευματικό αγώνα να σταθείτε όρθιοι μπροστά στον Θεό. Σταθείτε λοιπόν όρθιοι και ζωσθείτε στη μέση σας με την αλήθεια και ντυθείτε τον θώρακα της δικαιοσύνης και βάλτε στα πόδια σας σαν υποδήματα την πρόθυμη υπακοή σας στο Ευαγγέλιο πού είναι κήρυγμα ειρήνης. Πάνω άπ' όλα πάρετε για ασπίδα την πίστη, με την οποία θα μπορέσετε να ξεφύγετε από τα πυρωμένα βέλη του πονηρού και για περικεφαλαία βάλετε την ελπίδα της σωτηρίας και πάρετε τη μάχαιρα του Αγίου Πνεύματος, πού είναι ο λόγος του Θεού.
Κυριακή ΙΓ’ Λουκά
(Ο πλούσιος άρχων)
(Λουκ. ιη’, 18-27)
κήρυγμα επί του Ευαγγελίου

Μεταξύ των ανθρώπων που πλησίασαν και μίλησαν με το Χριστό ήταν και ένας πλούσιος νέος ο οποίος ζήτησε να μάθει τι πρέπει να κάνει για να κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών. Ο Κύριος του υπέδειξε να τηρεί τις εντολές του Θεού στην καθημερινή του ζωή και εκείνος απάντησε ότι όλα αυτά τα εφαρμόζει από την παιδική του ηλικία. Τότε ο Κύριος του είπε ότι, εάν θέλει να είναι τέλειος, να πουλήσει τα υπάρχοντά του, να τα δώσει στους φτωχούς, και να τον ακολουθήσει, δηλαδή να γίνει μαθητής Του. Ο πλούσιος όμως στο άκουσμα αυτό λυπήθηκε πολύ και απομακρύνθηκε από το Χριστό, γιατί είχε κτήματα πολλά.
Δυστυχώς η κάθε εποχή έχει να παρουσιάσει τους δικούς της τύπους πλουσίων που επιδίδονται με μανία στον υλικό θησαυρισμό. Μολονότι ο ψαλμωδός λέει και, εάν ακόμη ρέει ο πλούτος, να μη προσκολληθεί η καρδιά σας σ' αυτόν, παρά ταύτα πολλών ανθρώπων η καρδιά και η σκέψη βρίσκεται αιχμαλωτισμένη στον πλούτο. Λέγεται μάλιστα ότι το πάθος αυτό συνοδεύει την ψυχή και πέραν του τάφου όπου την βασανίζει αιώνια. Εξ άλλου η καθημερινή πείρα διδάσκει ότι ο πλούτος δεν παραμένει μόνιμα στον άνθρωπο, αλλά αλλάζει αφεντικό, αφού πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν. Σημασία λοιπόν έχει η διαχείριση του πλούτου και όχι ο θησαυρισμός. Εάν ο πλούτος χρησιμοποιείται κατά τρόπο φιλάνθρωπο, αποβαίνει εις σωτηρίαν του ανθρώπου, όπως φαίνεται από πολλά παραδείγματα πλουσίων της Παλαιάς και Καινής διαθήκης και όχι μόνο. Πολλοί Πατριάρχες αγωνίστηκαν με αυτοθυσία και υπάκουσαν στο κέλευσμα του Θεού χάριν της επουρανίου Βασιλείας.
Ο Ιωσήφ προτίμησε φυλακίσεις και στερήσεις χάριν του ουράνιου θησαυρού. Ο Μωυσής αρνήθηκε την πριγκιπική του ιδιότητα και τους θησαυρούς της Αιγύπτου χάριν της ουράνιας πατρίδας. Ο Πατριάρχης Δαυίδ προσευχόταν να του δώσει ο Θεός καρδίαν καθαράν, την οποία όσοι την έχουν θα δουν το Θεό, σύμφωνα με την διαβεβαίωση του Κυρίου. Αλλά και. από την Καινή Διαθήκη πληροφορούμαστε ότι οι Απόστολοι εγκατέλειψαν τα πάντα και ακολούθησαν το Χριστό για να γίνουν μέτοχοι της αιωνιότητας. Ο Ζακχαίος έδωσε τα μισά από τα υπάρχοντά του και ο Κύριος δεν το αρνήθηκε αλλά τον βεβαίωσε για τη σωτηρία του. Πολλοί από τους πατέρες της Εκκλησίας διαμοίρασαν τα πλούτη τους στους φτωχούς και έζησαν σε φτώχεια και άσκηση για να κατακτήσουν τον ουράνιο θησαυρό,
Όμως και σήμερα πολλοί, όχι μόνο φτωχοί αλλά και πλούσιοι, έχουν σφοδρή επιθυμία να αποκτήσουν τους ουράνιους θησαυρούς. Και δε γίνεται ο πλούτος εμπόδιο στο σκοπό αυτό, γιατί τον χρησιμοποιούν σαν να είναι όχι δικός τους, αλλά του Θεού, όπως και πράγματι είναι. Όπως ο ταμίας που διαχειρίζεται χρήματα δεν τα θεωρεί δικά του, έτσι και οι πλούσιοι πρέπει να αισθάνονται σαν διαχειριστές των αγαθών που τους έδωσε ο Θεός.
Ο άνθρωπος πρέπει να έχει υπ' όψη του ότι τίποτα δεν έφερε στη ζωή αυτή και τίποτα δεν θα πάρει μαζί του φεύγοντας απ' αυτή. Πρέπει να αρκείται σε όσα του δίνει ο Θεός με την τίμια εργασία του, γιατί πλούσιος πρέπει να αισθάνεται κανείς, όταν δεν είναι πλεονέκτης. Οι πλούσιοι όμως πρέπει να σκέπτονται και τους ουράνιους θησαυρούς οι οποίοι αποκτώνται, όταν χορταίνουν πεινασμένους, ντύνουν γυμνούς, θεραπεύουν ασθενείς, και ελευθερώνουν φυλακισμένους. Και δόξα τω Θεώ υπάρχουν και σήμερα πλούσιοι που σκέπτονται και ενεργούν έτσι, και όχι όπως ο πλούσιος του σημερινού ευαγγελίου. Αμήν.

Ευαγγέλιον Λουκά ιη' Κυριακή 28 Νοεμβρίου

Άκουσας ταύτα περίλυπος έγένετο· ήν γαρ πλούσιος σφόδρα».
Μια βαριά σκιά απλώθηκε στο πρόσωπο του νεαρού άρχοντα, όταν άκουσε τον Κύριο να τον προτρέπη να πούληση «πάντα όσα είχε» και να τον άκολουθήση. Ό νους του έκανε αυτόματα μια γενική επιθεώρηση των υπαρχό­ντων του. Ήταν τόσο πολλά και όμορφα. Του έδιναν ό,τι ήθελε: καλοπέραση, κύρος στον λαό, δύναμη αξιώματα. Πώς να τα θυ­σίαζε όλα αυτά;

Ή κρυφή επιφυλακτικότητα.

Στην αρχή, όταν πλησίασε τον Κύριο ό πλούσιος αυτός νέος, έδειξε μεγάλο σεβασμό και εμπι­στοσύνη. Όπως σημειώνει ένας άλλος Ευαγγελιστής, γονάτισε, τον προσφώνησε «Διδάσκαλο», τον ονόμασε «αγαθό», πράγμα που ταίριαζε μόνο στον Θεό, και τον ρώτησε για ένα θέμα σοβαρώτατο: «Τί ποιήσας ξωήν αίώνιον κλη­ρονομήσω;» Όλα αυτά έδειχναν καλή και σοβαρή διάθεση. Αλλ' όμως στο βάθος υπήρχε κάποια επιφυλακτικότητα. Γι' αυτό, ενώ στο πρώτο μέρος της απαντήσεως του Κυρίου ενθουσιάζεται, γιατί το βλέπει σαν επιβράβευση της μέχρι τώρα ζωής του και σπεύδει να δήλωση πρόθυμα ότι θέλει και την παραμικρότερη έλλειψη του να την καλύψη, μόλις ό Κύριος του υποδεικνύει την κρυφή του πληγή, σκυθρωπάζει και υποχωρεί. Αν είχε πραγματική εμπιστοσύνη στον Χριστό, ασφαλώς δεν θα ενεργούσε έτσι.
Πόσες φορές κι εμείς πλησιά­ζουμε τον Χριστό με εξωτερικό σεβασμό και ευλάβεια, συγχρό­νως όμως και με μια κρυφή επι­φυλακτικότητα! Είμαστε πρόθυμοι να ανοίξουμε μακρές συζητήσεις για σπουδαιότατα θέματα μαζί του, για το νόημα της ζωής, για τη δικαιοσύνη, για τον θείο νόμο κλπ. Μόλις όμως ό Κύριος βάλη το χέρι του στην κρυφή μας πληγή, στη συγκεκριμένη αδυναμία μας, συννεφιάζουμε. Στις γενικότητες πηγαίνουμε καλά. Σ' αυτά όμως πού μας ενδιαφέρουν άμεσα, πού μας πονούν, αντιδρούμε. Παράλ­ληλα με την κρυφή επιφυλακτικό­τητα υπάρχει και ή τάση για την εύκολη ζωή,
πού τα θέλει όλα με το αζημί­ωτο και αντιδρά σε κάθε είδους θυσία και μολύνει την καρδιά πολλών Χριστιανών. Δεν απο­κλείεται κάποτε να ξεκίνησαν με αγνές διαθέσεις στις σχέσεις τους με τον Χριστό. Όμως σιγά σιγά το πνεύμα του συμβιβασμού διάβρω­σε τις καλές της προθέσεις: Και με τον Θεό, να μην τα χαλάσουμε και με τις αδυναμίες μας να ζούμε.
Για να μας ελευθέρωση απ' αύτη την απάτη ότι είμαστε εντά­ξει προσέχοντας απλώς μερικές αρνητικές εντολές, για να μας δείξη πόσο είμαστε δεμένοι ίσως με το χρήμα ή με άλλες αμαρτωλές επιθυμίες έρχεται ό Κύριος και μάς ζητάει να δείξουμε αυταπάρ­νηση και ηρωισμό. Να είμαστε τίμιοι με τον εαυτό μας και με τον Θεό. Σ' αυτές τις στιγμές κρίνεται ή γνησιότητα της πνευματικής μας ζωής. Τί θα κάνουμε; Θα προ­χωρήσουμε με χαρά στη θυσία πού μάς ζητείται, στη θυσία του χρήματος, θέσεως, ανέσεως, αξιώ­ματος, για να Τον ακολουθήσουμε πιστά στο δρόμο της αγάπης, για να ανακουφίσουμε τους πιο δυ­στυχισμένους αδελφούς μας ή θα απομακρυνθούμε από κοντά του δυσαρεστημένοι; Υπάρχουν πάρα πολλοί πού προτιμούν να ακολου­θήσουν τον πλούσιο, πού συζητούν με τον Χριστό μόνο εφόσον δεν τούς στοιχίζει. Προσοχή, μην κά­νουμε ποτέ ένα τέτοιο λάθος. Και στη δική μας τη ζωή ό Χριστός θα ζητήση κάτι παραπάνω από αυτό πού ίσως προβλέπουμε. Μη διστάσουμε να του το δώσουμε. Χριστιανισμός χωρίς θυσία είναι νόθος, κάλπικος Χριστιανισμός!
Ή τελευταία πληροφορία, πού σημειώνει ό Ευαγγελιστής για τον πλούσιο άρχοντα, είναι ότι έφυγε «περίλυπος». Όποιος πλησιάζει τον Χριστό, για να του έμπιστευθή τη ζωή του και τελικά τον εγκαταλείπει, για ν' άποφύγη τη θυσία, βυθίζεται στη λύπη. Όσο κι αν προς στιγμή άδιαφορήση για τον λόγο του, στο βάθος ή επαφή αύτη αφήνει τα ίχνη της, κάποια αβεβαιότητα, κάποια αμφιβολία, πού δεν τον αφήνει να ήσυχάση. Γι' αυτό και όσοι γνώρισαν κά­ποτε, έστω για λίγο, τον Χριστό και πάνω στις συγκεκριμένες του απαιτήσεις τον αρνήθηκαν, στο βάθος συνήθως παραμένουν ανικανοποίητοι σ' όλη τους τη ζωή. Μια παράδοξη λύπη τούς κυκλώνει, και θα τούς κυκλώνη αδιάκοπα και στην αιωνιότητα.

Ο Άγιος Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς

«Ακέστωρ σοφώτατος, Ιερομύστα Λουκά, ζωγράφος πανάριστος, της Θεοτόκου μητρός, εδείχθης Απόστολε. Έγραψας μάκαρ, λόγους, διά Πνεύματος Θείου. Έδωκας εννοήσαι, συγκατάβασιν άκραν, Χριστού της Παρουσίας. Διό πρέσβευε σωθήναι ημάς» (Απολυτίκιον)
Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας, το πρώτο τέταρτο του 1ου μετά Χριστόν αιώνα. Έλληνας στην καταγωγή και την ανατροφή, έλαβε ιατρικές γνώσεις, εξελισσόμενος σε έναν από τους μεγαλύτερους ιατρούς του τότε γνωστού κόσμου, ενώ παράλληλα επέδειξε μεγάλη κλίση στη ζωγραφική.
Το 42 μ.Χ., όταν Αυτοκράτορας στη Ρώμη ήταν ο Τίτος Κλαύδιος, εγκαταστάθηκε στη Θήβα της Βοιωτίας όπου εξασκούσε το ιατρικό επάγγελμα (ασχολούμενος κυρίως με τις παθήσεις των οφθαλμών). Εκεί γνωρίζει τον Απόστολο Παύλο περιοδεύοντα, και πιστεύοντας στον Χριστό εγκαταλείπει την πλάνη των ειδώλων και γίνεται Χριστιανός. Ταυτόχρονα αποφασίζει να αφήσει τη «θεραπεία των σωμάτων», για να ασχοληθεί με το Κήρυγμα του Ευαγγελίου και τη «θεραπεία των ψυχών».
Στη διάρκεια της συνοδοιπορείας του με τον Απόστολο Παύλο, ερχόμενος σε επαφή με τους αυτόπτες μάρτυρες και Αποστόλους του Χριστού και καθ’υπαγόρευση του ίδιου του Παύλου, συγγράφει το «Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον» (περίπου το 63 μ.Χ.) και το αποστέλλει στον ηγεμόνα της Αχαΐας Θεόφιλο, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, πίστεψε όμως στον Χριστό από τον Λουκά. Και εκείνος, θέλοντας να τον ενημερώσει περισσότερο, έγραψε και του αφιέρωσε το Ευαγγέλιο, ενώ αργότερα του απέστειλε και το δεύτερο συγγραφικό του έργο, τις «Πράξεις των Αποστόλων», το οποίο αναφέρεται στην ίδρυση της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας στα Ιεροσόλυμα και την εξάπλωση του Χριστιανισμού στην Παλαιστίνη και τα άλλα ειδωλολατρικά έθνη μέχρι της Ρώμης, στο πώς οι Απόστολοι κήρυξαν στα έθνη την Ανάσταση του Ιησού Χριστού, όπως επίσης και στο πώς ζούσαν οι πρώτοι Χριστιανοί.
Ο Άγιος Λουκάς ονομάζεται και Ευαγγελιστής της Παναγίας, διότι περισσότερο από τους άλλους Ευαγγελιστές, περιγράφει λεπτομέρειες και παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την Υπεραγία Θεοτόκο, όπως επίσης και περιστατικά από την παιδική ηλικία του Χριστού.
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς είναι και ο πρωτοπόρος στην εξαιρετική Τέχνη της Αγιογραφίας. Ακόμα και σήμερα ύστερα από τόσους αιώνες, σώζονται Άγιες Εικόνες του, όπως για παράδειγμα οι τρεις πρώτες που δημιούργησε, οι οποίες έχουν Πατριαρχική αναγνώριση και είναι Εικόνες της Παναγίας με το Θείο Βρέφος στην αγκαλιά Της. Η μία είναι η Παναγία η Μεγαλοσπηλαιώτισσα, που βρίσκεται στην Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου στην Πελοπόννησο και είναι πλασμένη από κερί και μαστίχα, η άλλη είναι η Παναγία Σουμελά, που βρίσκεται στην Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά στην Καστανιά της Βέροιας, ενώ η τρίτη είναι η Παναγία του Κύκκου, που βρίσκεται στην Ιερά Μονή Κύκκου στην Κύπρο.
Η ιστορία δε των τριών αυτών Εικόνων της Υπεραγίας Θεοτόκου, είναι η ακόλουθη: Κάποια μέρα ο Άγιος ένοιωσε την επιθυμία να Την ζωγραφίσει, της το ζήτησε και πήρε την Ευλογία Της. Τότε Άγγελος Κυρίου του έδωσε τρία ξύλα και πάνω σε αυτά έφτιαξε τις τρεις πρώτες Εικόνες. Όταν τελείωσε την πρώτη Εικόνα, την οποία έκανε με χρώματα επάνω στο ένα από τα τρία ξύλα που πήρε από τον Άγγελο, πήγε να την δείξει στην Παναγία για να ακούσει την άποψή Της.
Εκείνη είδε την Εικόνα και του είπε ότι ήταν πολύ καλή, όμως είχε ένα έλλειμμα πολύ σημαντικό. Εικονιζόταν μόνη, δεν είχε ζωγραφίσει δηλαδή ο Άγιος τον Ιησού Χριστό ως Βρέφος.
Αφού συμπλήρωσε την πρώτη αυτή Εικόνα, σύμφωνα με το Θέλημα της Παναγίας, ο Ευαγγελιστής Λουκάς έφτιαξε και δεύτερη Εικόνα, αυτή τη φορά με την τέχνη του κεριού και της μαστίχας, στο ένα από τα δύο ξύλα που έμειναν από αυτά που του έδωσε ο Άγγελος. Την μετέφερε δε και αυτή (όπως και την πρώτη) για να τη δείξει στην Παναγία. Τέλος, στο τελευταίο ξύλο που του είχε μείνει, έκανε με χρυσό και ασήμι την τρίτη Εικόνα.
Και καθώς ολοκλήρωσε το έργο του, παρουσίασε και τις τρεις Εικόνες μπροστά Της. Εκείνη, αφού τις Ευλόγησε, είπε: «Η Χάρη του Υιού μου να είναι δι’εμού με τις Εικόνες αυτές».
Αργότερα, με την τέχνη του κεριού και της μαστίχας δημιούργησε και τις Εικόνες των Αγίων και Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Επίσης, ο Σωτήρας Χριστός, ο Λυτρωτής του κόσμου, που τόσο είχε αγαπήσει αφιερώνοντας τη ζωή του σε Αυτόν, τον Ενέπνευσε να ζωγραφίσει τον Καλό Ποιμένα Χριστό, που φέρει στους ώμους Του το απολωλός πρόβατο. Έκτοτε, η υπέροχη αυτή Τέχνη του απεικονισμού των Αγίων, δηλαδή της Αγιογραφίας, διαδόθηκε σε όλη την οικουμένη.
Όμως ο Άγιος Λουκάς δεν υπήρξε μόνον Ευαγγελιστής, αλλά και σπουδαίος Απόστολος, διότι δεν αρκέστηκε μόνο στο να γράψει το Ιερό Ευαγγέλιό του, αλλά θέλησε και να το κηρύξει με την ζωντανή παρουσία του σε διάφορα μέρη της Ευρώπης. Έτσι, αφού κήρυξε πρώτα το Ευαγγέλιο στον Ελλαδικό χώρο, όπως στην Αχαΐα, τη Βοιωτία και τη Μακεδονία, μετά πήγε σε μακρινά μέρη όπως στη Δαλματία και τη Γαλλία, ενώ μερικοί υποστηρίζουν ότι πήγε ακόμα και στην Ιταλία και την Αφρική.
Ύστερα από ένα μακρύ και περιπετειώδη βίο, πλούσιο σε Χριστιανικό και Ιεραποστολικό έργο, ο Άγιος Λουκάς ευρισκόμενος στη Θήβα Βοιωτίας, αναχώρησε μαρτυρικά από την επίγεια ζωή σε ηλικία 80 ετών, για την αιώνια ζωή και μακαριότητα. «Ο Λουκάς συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων Μαρτύρων της Εκκλησίας», αναφέρει ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ενώ ο Άγιος Ιερομάρτυς Ιππόλυτος στο βιβλίο του «Περί των 70 Αποστόλων», μας πληροφορεί για το μαρτύριο του Ευαγγελιστή Λουκά, λέγοντας πως «τον σταύρωσαν σε μια ελιά».
Ενταφιάστηκε στη Θήβα μέσα σε μια μαρμάρινη λάρνακα που σώζεται μέχρι σήμερα και στον Ιερό τάφο του, θέλοντας ο Θεός να δοξάσει τον πιστό Του θεράποντα και εργάτη, Έβρεξε κολλύρια, σύμβολα της ιατρικής επιστήμης, ενώ κάθε χρόνο την ημέρα της Μνήμης του, γίνονταν πολύ σπουδαία Θαύματα θεραπείας πολλών ασθενών από οφθαλμικές παθήσεις.
Το 357 μ.Χ. ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος, γιος του Αγίου Κωνσταντίνου, μεταφέρει στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετεί στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων τα Λείψανά του, τα οποία θεράπευσαν τον βαριά άρρωστο Ανατόλιο τον ευνούχο.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τη Μνήμη του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Λουκά στις 18 Οκτωβρίου, την δε κατάθεση των Τιμίων Λειψάνων του στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Κωνσταντινουπόλεως, εορτάζει στις 20 Ιουνίου.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 1o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 1o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 2o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 2o - Μέρος 2o




Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 6o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 6o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 7o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 7o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 8o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 8o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 9o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 9o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 10o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 10o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 11o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 11o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 12o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 12o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 16o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 17o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 18o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 19o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 19o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 20o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 20o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 21o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 22o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 22o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 23o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 23o - Μέρος 2o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 24o - Μέρος 1o

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον‎: Κεφάλαιο 24o - Μέρος 2o