Ιερός Ναός Αγίας Θεοδώρας (ΒΑΣΤΑ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ)

Το θαυματουργό εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας
με τα 17 δένδρα επάνω στη σκεπή του.
Πολλοί επειδή δεν γνωρίζουν τι σημαίνει θαύμα στην Ορθοδοξία, αυτό το φαινόμενο αλλά και άλλα πολλά, τα θεωρούν «μη θαύματα», εφόσον «εξηγούνται επιστημονικά». Λένε πως τα φυτά έχουν τις ρίζες τους μέσα στον τοίχο. Μα και βέβαια έχουν τις ρίζες τους μέσα στον τοίχο. Που θα ήθελαν να τις έχουν για να το αποκαλέσουν «θαύμα» οι άθεοι, στον Ουρανό; Η στατιστική μπορεί να το αποκαλέσει θαύμα αυτό το φαινόμενο. Διότι πολύ απλά καλούνται όλοι οι άθεοι του κόσμου να χτίσουν ένα ναό της αθεΐας, να σπείρουν στην στέγη τους το σπόρο από τα ίδια δέντρα, και αν ποτέ καταφέρουν κάτι παρόμοιο, τότε ευχαρίστως να τους πιστέψει ο καθείς, πως δηλαδή δεν πρόκειται για θαύμα αλλά για «σύμπτωση». Καλά θα κάνουν να ξυπνήσουν. Στην Ορθοδοξία η ίδια η φύση και η κτήση είναι θαύμα από μόνης της. Πόσο μάλλον εδώ που συσπειρώθηκε μέσα σε ένα τόσο μικρό και ταπεινό ναΐδριο.Προκειται για ενα μικρο εκκλησακι λιθοκτιστο με διριχτη λιθινη στεγη διαστασεων 6.50Χ2.50μ. που κρατει απο την Βυζαντινη εποχη, τον 12ο αιωνα μ.Χ.Το μικρο αυτο εκκλησακι βρισκεται στη συνδρομη δυο ποταμων, η" καλυτερα ενος ποταμου και ενος αρκετα ορμητικου ρυακος, που οι ροες τους σχηματιζουν ορθη γωνια στο βαθος μιας ευρυχωρης κοιλαδας, που ειναι κυριολεκτικα πνιγμενη στο πρασινο που το αποτελουν μεγαλα πολυχρονα υδροβια δεντρα.Και εδω αρχιζει το παραξενο, που κατα την γνωμη του υποφαινομενου και πολλων ειναι ενα θαυμα, καταμεσης μιας εποχης εξοχως ρεαλιστικης που δεν παρεχει γονιμο εδαφος για θαυματα.Το κτισμα με πρωτη ματια ειναι ετοιμορροπο, λες οτι απο στιγμη σε στιγμη θα καταρευσει και απορεις πως ακομη δεν εχει παρασυρθει απο τα υδατινα ρευματα στη συνδρομη των οποιων βρισκεται. Στην στεγη του φυονται δεκα επτα(17) ολοζωντανα με κορμους ποικιλλης διαμετρου δεντρα των οποιων το υψος επισης ποικιλλει και φθανει πολλες φορες και τα 18 μετρα! Το παραξενο στην ολη κατασταση ειναι οτι τα δεντρα αυτα τα πανυψηλα ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΡΙΖΕΣ!!!
Φαινονται οτι στην κυριολεξια υπτανται!!Απο ερευνες που εχουν γινει με ακτινες Χ στους τοιχους του κτισματος δεν εχουν δειξει καθολου ριζες. Αν καποιος βαλει το χερι του κατω απο τη βαση ενος απο τα δεντρα το χερι του βγαινει απο την αλλη μερια....
Εχει υπολογισθει απο τον ογκο των κορμων και των κλωνων οτι το εκκλησακι φερει αυτη τη στιγμη το ισοδυναμο βαρος 18 αυτοκινητων mercedes, διχως να υπολογιζουμε και το βαρος των φυλων την εποχη που τα δεντρα ειναι καταφυτα.Τον χειμωνα στη κοιλαδα πνεουν ισχυροι ανεμοι που κανονικα θα επρεπε να εχουν παρασυρει τα δεντρα και μαζι το εκκλησακι που τα στηριζει, αλλα αυτο δεν εχει συμβει μεχρι στιγμης.Το εκκλησακι ειναι αφιερωμενο στην Αγια Θεοδωρα της Βαστας, που ομως δεν εχει καμμια σχεση με την Αγ.Θεοδωρα την Μεγαλη την Αυτοκρατηρα του Βυζαντιου.Για την ζωη, το μαρτυριο και την εν συνεχεια αποκατασταση της και την δημιουργια του κτισματος εχει γραψει ο Δημητριος Ι. Καπερνεκας το ετος 1980, οπως και ο Επισκοπος Θεοφιλος Καναβος, Μητροπολιτης Γορτυνος και Μεγαλοπολεως.
Το ατυχες με αυτες τις εποχες ειναι οτι οι υπαρχουσες γραπτες μαρτυριες που να ερχονται απο τον 7ο αιωνα ειναι ελαχιστες και αυτες βεβαια δεν ασχολουνται με ανωνυμους (τοτε) ανθρωπους, ιγα τους οποιους κανεις δεν θα ενδιαφεροταν να ασχοληθει. Οτι ξερουμε λοιπον για την Θεοδωρα το εξαγουμε απο την παραδοση και καποιες μαρτυριες που αναφερονται αλλου και καπου εκει βρισκεις και μια ελαχιστη μνεια για την Θεοδωρα. Η ιστορια της λοιπον ειναι παραξενη οπως παραξενο ειναι και το ναιδριο που ειναι αφιερωμενο σ'αυτη.
Στον 7ο αιωνα, οπως και σ'ολοκληρη την εποχη του Βυζαντιου και κατ'επεκταση και στην εποχη της αρχαιας Ελλαδας, καθε χωριο ηταν μια ξεχωριστη και ανεξαρτητη κοινωνικη, διοικητικη και προ παντων στρατιωτικη οντοτητα. Καθε χωριο δηλαδη ειχε το δικο του μικρο η" μεγαλυτερο στρατο και στρατοι αυτοι συχνα εμαχοντο μεταξυ τους για επικρατηση, εξουσια, αυξηση πλουτου κλπ.Καθε οικογενεια ειχε την υποχρεωση να συνεισφερει στο στρατο του χωριου με τουλαχιστον ενα αρσενικο ατομο, που συνηθως ηταν ο πατερας η" το μεγαλυτερο απο τα αγορια. Αν ο πατερας ηταν πολυ γερος για στρατιωτης η" δεν υπηρχαν αλλοι αρσενικοι στην οικογενεια, τοτε επρεπε να πληρωθει καποιο μεγαλο ποσον ωστε με το αντιτιμο του να πληρωνεται καποιος μισθοφορος. Η Θεοδωρα ειχε γεννηθει και καταγοταν απο την Βαστα που εκεινη την εποχη διατηρουσε καποιο παρομοιο στρατο.Η οικογενεια της φαινεται οτι δεν ειχε αγορια, ο πατερας της ηταν πολυ γερος για να καταταχθει στο στρατο και πολυ φτωχος για να χρηματοδοτησει μισθοφορο. Η Θεοδωρα θα πρεπει να ηταν η μεγαλυτερη απο μια σειρα απο κορες στην οικογενεια και πηρε την μεγαλη αποφαση .... Θα καταγοταν στο στρατο σαν αντρας μια και αλλη λυση δεν υπηρχε και αν δεν το εκανε ο πατερας της θα συλλαμβανοταν για απληρωτο χρεος προς το χωριο. Ετσι και εκανε, ντυθηκε σαν αντρας, καταταχθηκε, ελαβε μερος σε διαφορες μαχες στις οποιες και διακριθηκε, καταφερε μαλιστα να επισυρει την εκτιμηση του Διοικητη της/του, που εφθασε να την προαγει στο βαθμο του λοχαγου η" κατι αντιστοιχο. Ολο αυτο το καιρο η Θεοδωρα ηταν,ελεγε και επεμενε οτι τιμα, πιστευει το Θεο και δεν την ενδιαφερει τιποτε αλλο.Στο στρατωνα ,οπου περνουσε τις περισσοτερες ωρες της η Θεοδωρα, υπηρχε και μια νεαρη πλυστρα που επλενε τις στολες των στρατιωτων, και οπως φαινεται, ερωτευθηκε την Θεοδωρα, οπως την εβλεπε σαν νεαρο Λοχαγο, μη ξεροντας βεβαια οτι ηταν γυναικα και οχι αντρας.Η Θεοδωρα της ελεγε οτι ειναι θρησκευομενη και δεν την ενδιαφερει τιποτε αλλο εκτος απο την πιστη της στο Θεο-τι αλλο αλλωστε θα μπορουσε να της εξηγησει για να την πεισει? αλλα εκεινη αμεταπειστη ...., και δεν εφθανε αυτο, αλλα-αφου φαινεται ειχε παει πρωτα με καποιον αλλο, ισως για να εκδικηθει την Θεοδωρα παρουσιαστηκε στο Διοικητη και ειπε οτι ειχε μεινει εγκυος απο την ........ Θεοδωρα. Ο Διοικητης, με την εκτιμηση που της ειχε, την καλεσε και της συνεστησε να παντρευτει την κοπελλα και το πραγμα θα τελειωνε εκει, χωρις αλλες συνεπειες, αν οχι θα ηταν υποχρεωμενος να την περασει απο Πειθαρχικο Συμβουλιο που η ετοιμηγορια του θα ηταν θανατος. Η Θεοδωρα μια και δεν ειχε αλλη διεξοδο αρνηθηκε και το αποτελεσμα ηταν να την καταδικασουν σε θανατο και να την θανατωσουν στον τοπο ακριβως που ειναι σημερα το ναιδριο. Την εποχη εκεινη στο τοπο ερεε μονο το ενα ποταμι. Λεγεται οτι πριν πεθανει η Θεοδωρα παρακαλεσε τον Θεο "τα μαλλια της να γινουν δεντρα και το αιμα της ποταμι"....Την εποχη εκεινη τα ρουχα ηταν σπανιο πραγμα και ακριβο γι'αυτο και συνηθιζαν να γδυνουν τους καταδικασμενους σε θανατο, μετα τη θανατωση, και να πουλουν τα ρουχα τους η" να τα δινουν για να τα φορεσει καποιος αλλος. Πηγαν λοιπον να γδυσουν και τη Θεοδωρα και τοτε .... τοτε καταλαβαν το μεγαλο λαθος που ειχε γινει ..... Ο νεκρος .... Λοχαγος ηταν ..... γυναικα!!! Την στιγμη που η Θεοδωρα αφηνε την τελευταια πνοη της, λεγεται οτι αρχισε να τρεχει ορμητικο το δευτερο ποταμι που τρεχει και ενωνεται καθετα με το πρωτο (Χαραδρος λεγεται), σαν εκπληρωση της παρακλησης "το αιμα μου να γινει ποταμι".
Μετα απο αιωνες, ισως τον 12ο αιωνα, καποιος ηγουμενος Μονης, σε συνεργασια με τους συγχωριανους της, εκτισε το ναιδριο, το αφιερωσε στη μνημη της και η Θεοδωρα εταφη μεσα εκει, οπου και ακομη αναπαυεται. Τοτε, λεγεται οτι αρχισαν να φυονται τα δεντρα στη στεγη, που θεριεψαν μεσα σε ελαχιστο χρονο, για να εκπληρωθει και η δευτερη παρακληση της : "τα μαλλια μου να γινουν ..... δεντρα". Ισως καποιο χερι Θειο, για μη μοιαζουν με τα γειτονικα δεντρα, τα εχει εκει να βρισκονται χωρις ...... ριζες ..... ισως.
Στη περιοχη κυκλοφορουν παρα πολλες ιστοριες σχετικα μα το ναιδριο και διαφορα θαυματα που εχει κανει η Αγια, αλλα παλι και αυτα ειναι παραδοση και μονο ........

Η Ζωοδόχος πηγή στο Κεφαλάρι

Ο ναός κτίστηκε την δεκαετία του 1920 με την οικονομική αρωγή των ξενιτεμένων Αργείων. Ο παλαιότερος, είχε καταστραφεί από εκρήξεις αποθηκεμένων πυρομαχικών τα έτη 1862 και 1918. Τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής εκκλησίας, νοτιοανατολικά του ναού, μαρτυρούν την ύπαρξη ζωής στους προηγούμενους αιώνες.
Ο ναός εορτάζει την Παρασκευή της Διακαινησίμου εβδομάδας (Παρασκευή του Πάσχα).

Αγιος Χαράλαμπος της Οικίας Σπυρίδωνος Τρικούπη

Ευρίσκεται στο βάθος του κήπου ανάμεσα σε δένδρα και πυκνή βλάστηση. Είναι μικρός και λιτός ναός με καμαρωτή στέγη, πετρόκτιστος και εσωτερικά μονόχωρος. Κτίστηκε από το Σπυρίδωνα Τρικούπη και αποτελούσε αναπόσπαστο συμπλήρωμα της αρχοντικής οικίας. Το επίπεδο του ναού είναι χαμηλότερο από εκείνο του κήπου και ο εισερχόμενος κατεβαίνει τρία με τέσσερα σκαλιά. Η τοιχοποιία του είναι γερή και ιδιαιτέρως επιμε¬λημένη.

Εκκλησίες & Μοναστήρια Άργους

Τα μνημεία της ελληνικής ορθοδοξίας στο τόπο μας είναι αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής κληρονομιάς και αποτελούν αξιόλογο πόλο έλξης επισκεπτών. Οι βυζαντινές και οι μεταβυζαντινές εκκλησίες με την αξιόλογη εικονογράφησή τους, τις τοιχογραφίες και τις σπάνιες εικόνες τους, τα ξωκλήσια και τα μοναστήρια, μαρτυρούν την επίμονη προσήλωση στις παραδόσεις και τη στενή και μακραίωνη διασύνδεση της τέχνης με τη θρησκευτική λατρεία. Eυσεβείς περιηγητές, φιλέρευνοι τουρίστες, αλλά και θαυμαστές της θρησκευτικής τέχνης έχουν τη δυνατότητα μέσα από ένα ενδιαφέρον πολιτιστικό οδοιπορικό στις εκκλησίες και τα μοναστήροια της περιοχής να έρθουν σε επαφή με την πνευματικότητα της ορθοδοξίας.


Ναός Αγίου Πέτρου

Ο περίφημος παλαιός ναός του Αγίου, καταστράφηκε από τους βαρβάρους. Ο σημερινός Μητροπολιτικός Ναός, δεν ηγέρθη στα ερείπια του παλαιού αλλά στη θέση που υπάρχει σήμερα. Ο θεμέλιος λίθος κατετέθη στις 17/7/1959 παρουσία του Βασιλιά Όθωνα από τον επίσκοπο Αργολίδας Γεράσιμο Παγώνη, παρουσία του Όθωνα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση έριξε στα θεμέλια χρυσά νομίσματα. Για την ανέργεση του οι Αργείοι προσέφεραν για πολλά χρόνια τα αλωνιστικά τους δικαιώματα, δέρματα αμνών, κ.λ.π. Η τελετή εγκαινίων του έγινε από τον ίδιο Επίσκοπο στις 18/4/1965. Ο ρυθμός του είναι Βασιλικός μετά τρούλου και έχει αφιερωθεί ακόμη στον Άγιο Νικόλαο και στον Απόστολο Ανδρέα.









Η μνήμη του Άγιου Πέτρου εορτάζεται στις 3 Μαΐου.

Στις 19 Ιανουαρίου 2008, η πόλη υποδέχθηκε την μετακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Εν Αγίοις Πατρός ημών Πέτρου Αρχιεπισκόπου Άργους του Θαυματουργού, τα οποία θα βρίσκονται πλέον στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου, στο Άργος. Στις 21 Ιανουαρίου 1421 έγινε η ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου καθώς και η μεταφορά του στο Ναύπλιο, και από κει στο Βατικανό, από Λατίνο επίσκοπο (ο Άγιος Πέτρος εκοιμήθη το 925 μ.Χ. και η σορός του ενταφιάστηκε στο ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου).

Άργος μετακομιδή λειψάνων αγίου Πέτρου Θαυματουργού


Ναός Αγίου Ιωάννου ή Τιμίου Προδρόμου

















Kτίστηκε μετά το 1822 και περατώθηκε το 1829. Ο προηγούμενος ναός ήταν ημιυπόγειος και ο εισερχόμενος κατέβαινε έξι με επτά σκαλιά σκαλιά προκειμένου να φτάσει στο επίπεδο του Ναού. Προτιμούσαν την εν λόγω αρχιτεκτονική δομή ώστε να εμποδίζουν τους έφιππους Τούρκος να εισέλθουν στο εσωτερικό του Ναού και να τους βεβηλώνουν. Σ΄ εκείνο τον παλιό ναό έγινε η δοξολογία και ορκίστηκαν οι πληρεξούσιοι της Α΄ εθνοσυνέλευσης το Δεκέμβριο 1821. Στην αυλή του ναού πραγματοποιήθηκε η έναρξη των εργασιών της Εθνοσυνέλευσης, που διακόπηκαν και συνεχίστηκαν στη Νέα Επίδαυρο.
Όταν έφτασε ο Ιωάννης Καποδίστριας στην επαναστατημένη Ελλάδα, ο νέος ναός δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμα και ο κυβερνήτης ενίσχυσε το έργο οικονομικά. Στη δυτική πλευρά του ναού υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα, με την οποία οι Αργείοι θέλησαν τότε να τιμήσουν το δωρητή.


Εσωτερικά ο ναός είναι ιδιαίτερα πλούσιος και εντυπωσιακός. Εκτός από την αγιογράφηση του, αξιόλογο είναι το επίχρυσο εικονοστάσι, έργο του Μιχαήλ Ζωγράφου και του γιου του Παναγιώτη Ζωγράφου (1888). Την προσοχή του επισκέπτη έλκουν επίσης το δεσποτικό και τα δυο προσκυνητάρια, έργα του Περ. Κ. Ζωγράφου (1912). Ο ναός είναι ασφαλισμένος με σιδεριές, που τοποθετήθηκαν το 1912, επειδή είχε καταστεί ετοιμόρροπος από τον ισχυρό σεισμό του 1896. Το καμπαναριό έγινε το 1853 με δαπάνη του Δήμου. Δήμαρχος διατελούσε τότε ο Κωνσταντίνος Βώκος. Ο ναός ήταν καθεδρικός μέχρι το 1865, μεταγενέστερα έγινε ο Άγιος Πέτρος.
Στον περίβολο του ναού έχουν ενταφιαστεί διάφοροι εξέχοντες Έλληνες και φιλέλληνες. Εκεί ευρίσκεται και ο οικογενειακός τάφος του Δημήτριου Τσώκρη. Αξίζει να αναφερθεί πως στη βορειοδυτική άκρη της αυλής ενταφιάστηκαν οι περισσότεροι από τους νεκρούς της Γαλλικής επίθεσης το 1833.

Παλαιός Ναός Αγίου Βασιλείου


Στο Νοτιοανατολικό νεκροταφείο της πόλης
Πρόκειται για εκκλησία λιτή με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Ο Ναός ευρίσκεται σε επί¬πεδο χαμηλότερο από εκείνο του αύλειου χώρου του. Εί¬ναι μονόκλιτη και σταυρεπίστεγη, δηλαδή με στέγη σε σχήμα σταυρού, κτισμένη με στενές φωτιστικές θυρίδες και αργολιθοδομή.Οι ναοί αυτού του τύπου είναι της όψιμης μεταβυζαντινής περιόδου. Ειδικά για τον Άγιο Βασίλειο υπάρχει η πρόσθετη πληροφορία ότι κτίστηκε από τον Ιτζέτ Μπέη για τους χριστιανούς εργάτες και υπηρέτες του. Ο Ιτζέτ Μπέης ήταν αδελφός του Νακίμ Μπέη, του τελευταίου διοικητή Άργους.

Ο ναός έχει υποστεί διάφορες μεταγενέστερες επεμβάσεις, όπως στέγαστρα, επιχρίσματα και ασβεστώματα.

Παλαιός Ναός Αγίου Νικολάου











Στο Βόρειο νεκροταφείο της πόλης
Στο ναό αυτό εκκλησιάζονταν οι ενορίτες του Αγίου Νικολάου, πριν κτιστεί ο μεγάλος ναός του Αγίου Νικολάου στην οδό Κορίνθου το 1966. Ο παλιός ναός του Αγίου Νικολάου είναι ένας πετρόκτιστος ναός, τρίκλιτος, σταυρεπίστεγος, δηλαδή με στέγη σε σχήμα σταυρού, της ύστερης βυζα-ντινής περιόδου (15ος αιώνα). Η αψίδα της ανατο¬λικής πλευράς σχηματίζει τρεις κόγχες. Εσωτερικά έχει δύο κίονες και η εγκάρσια καμάρα υψώνεται μεταξύ των κιόνων αυτών και του τέμπλου