Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Ο Άγιος Νικόλαος Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας,ο Θαυματουργός (Εορτή Νίκος, Νικολέτα)

Ο Κύριος,στην επί του Όρους ομιλία του,είπε:
"Γίνεσθε οικτίρμονες,καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί".Ευαγγέλιο Λουκά,στ'36. Να γίνεσθε δηλαδή,σπλαγχνικοί προς τον πλησίον και συμπονετικοί στις δυστυχίες του και τις ανάγκες του,καθώς και ο ουράνιος Πατέρας σας είναι ευσπλαχνικός προς όλους. Μια τέτοια προσωποποίηση της χριστιανικής ευσπλαχνίας υπήρξε και ο Άγιος Νικόλαος.Έδρασε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού,Μαξιμιανού και Μεγάλου Κωνσταντίνου.Στην αρχή αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο,λόγω όμως της ξεχωριστής αρετής του τιμήθηκε,χωρίς να το επιδιώξει,με το αξίωμα του αρχιεπισκόπου Μύρων.Από τη θέση αυτή καθοδηγούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομολογούσε με παρρησία την αλήθεια.Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τους τοπικούς άρχοντες και ρίχτηκε στη φυλακή. Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο.Μάλιστα έλαβε μέρος στην Α'Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειότητα. Προικισμένος με το χάρισμα της θαυματουργίας έσωσε πολλούς ανθρώπους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του.Για παράδειγμα όταν κάποτε κινδύνευσε κάποιος στη θάλασσα-λόγω σφοδρών ανέμων-και επικαλέστηκε το όνομα του αγίου σώθηκε και μάλιστα ενώ βρισκόταν στη μέση του πελάγους βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του.Το θαύμα έγινε αμέσως γνωστό στην Πόλη και ο λαός προσήλθε αμέσως σε λιτανεία και αγρυπνία προκειμένου να τιμήσει το θαυματουργό Άγιο.Πέθανε ειρηνικά το έτος 330 μ.Χ.

Απολυτίκιο.Ήχος δ’.
Κανόνα πίστεως και εικόνα πραότητας,εγκράτειας διδάσκαλον,ανέδειξε σε τη ποίμνη σου,η των πραγμάτων αλήθεια,δια τούτο εκτήσω τη ταπεινώσει τα υψηλά,τη πτωχεία τα πλούσια,Πάτερ Ιεράρχα Νικόλαε,πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ,σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Κοντάκιον.Ήχος γ'.Η Παρθένος σήμερον.
Εν τοις Μύροις Άγιε,ιερουργός ανεδείχθης,του Χριστού γαρ Όσιε,το Ευαγγέλιον πληρώσας,έθηκας την ψυχήν σου υπέρ λαού σου,έσωσας τους αθώους εκ του θανάτου,διά τούτο ηγιάσθης,ως μέγας μύστης Θεού της χάριτος.