Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Ιερά Μονή Τρικόρφου

Iστορικό - Καθολικό της Ι.Μ.
Το Καθολικό (όπως ονομάζεται στα Μοναστήρια ο κεντρικός Ιερός Ναός) της Μονής είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αυγουστίνο Επίσκοπο Ιππώνος και στον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ.
Ο ρυθμός του Καθολικού είναι σταυροειδής μετά τρούλου.
Το χειροποίητο ξυλόγλυπτο τέμπλο έχει φιλοτεχνηθεί στην Αγιάσο της Μυτιλήνης. Έχει παραστάσεις από τους βίους των Αγίων που εικονίζονται και παραστάσεις από την Παλαιά Διαθήκη.
Στο Ιερό Βήμα σύμφωνα με την μοναστηριακή Παράδοση η Αγία Τράπεζα σκεπάζεται από ξυλόγλυπτο Κιβώριο που το κουβούκλιό του στηρίζουν τέσσερις άγγελοι σε στάση δέησης.
Στο Ιερό Βήμα υπάρχουν τρεις Αγίες Τράπεζες. Η κεντρική είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αυγουστίνο και Σεραφείμ και οι άλλες δυο στον Άγιο Νικόλαο και στην Αγία του Θεού Σοφία.
Οι αγιογραφημένες εικόνες του τέμπλου και του υπολοίπου Ι. Ναού είναι έργα των πατέρων της Μονής μας. Η τεχνοτροπία τους αντλεί στοιχεία από τη μεταβυζαντινή παραδοσιακή αγιογραφία σε συνδυασμό με την ρώσικη τεχνοτροπία.
Το εντυπωσιακό μαρμάρινο δάπεδο του Καθολικού παρουσιάζει σε διαφορετική κλίμακα, στοιχεία από το σχέδιο του δαπέδου του Καθολικού της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά

Iστορικό - Το καμπαναριό

ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑΣ
ΜΕ ΤΑ 400 ΣΗΜΑΝΤΡΑ ΚΑΙ ΤΙΣ 62 ΚΑΜΠΑΝΕΣ

Το Μοναστήρι μας αν και μόλις δημιουργείται, ωστόσο με την χάρη του Θεού είναι ένα ιστορικό Μοναστήρι. Και αυτό διότι φτιάξαμε το ιστορικό καμπαναριό της Αγίας του Θεού Σοφίας, αναβιώνοντας ένα λαμπρό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, το Βυζάντιο. Η Μεγάλη Ιδέα του Γένους μας, να ξαναπάρουμε δηλαδή τις χαμένες μας πατρίδες της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Θράκης έχει προ πολλού εξασθενήσει αλλά όμως ποτέ δεν ξεχάστηκε και πάντα θα βρίσκεται μέσα στις ελληνικές καρδιές. Πώς να ξεχαστεί άλλωστε μια τόσο μεγαλοπρεπής και ένδοξη φάση της ελληνικής ιστορίας, αλλά και το ότι αυτά τα μέρη είναι ένα κομμάτι της Πατρίδος μας και αυτοί οι άνθρωποι είναι αδέλφια μας γεννημένα στην σκλαβιά.
Κάποια βραδιά, λοιπόν, ο Γέροντας μας, πατήρ Νεκτάριος, βρισκόταν στην αυλή του Μοναστηριού μας και με συγκίνηση σιγοψιθύριζε το γνωστό μας ποίημα:
"Σημαίνει ο Θεός σημαίνει η γη, σημαίνουν τα επουράνια
σημαίνει κι η αγιά Σοφιά
Tο μέγα Mοναστήρι με τετρακόσια σήμαντρα
κι εξηνταδυό καμπάνες, κάθε καμπάνα και παπάς
κάθε παπάς και Διάκος.

Ψάλλει ζερβά ο Bασιλιάς, δεξιά ο Πατριάρχης
κι απ΄ την πολλή την ψαλμουδιά εσειώνταν οι κολώνες
Nα μπούνε στο Xερουβικό και νάβγει ο Bασιλέας
φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ' Aρχαγγέλου στόμα.

Πάψατε το Xερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ' άγια
παπάδες πάρτε τα ιερά κι εσείς κεριά σβηστείτε
γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.

Mόν' στείλτε λόγο στη Φραγκιά να ρθούν τρία καράβια
το ΄να να πάρει το σταυρό και τ' άλλο το Bαγγέλιο
το τρίτο το καλύτερο την άγια Tράπεζά μας
μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας την μαγαρίσουν...

Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
γιατί πάλι με χρόνια με καιρούς
πάλι δικά μας θάναι".

Τελειώνοντας το ποίημα, μια εσωτερική φωνή ρωτούσε μέσα του γιατί το μεγάλο καμπαναριό της Αγια-Σοφιάς, που συμβολίζει την δόξα της Ορθοδοξίας και της Ελλάδος, να μην μπορεί να κτυπήσει ξανά; Γιατί; Γιατί; Γιατί απλούστατα η Μασονία, ο Σιωνισμός, το Ισλάμ και η Τουρκία δεν μας αφήνουν. Γι’ αυτό το καμπαναριό δεν κτυπά και παραμένει βουβό. Ξαφνικά αυτή η εσωτερική φωνή ξύπνησε μέσα του μια μεγάλη ιδέα: να φτιάξει στο Μοναστήρι μας το καμπαναριό της Αγια-Σοφιάς, εις πείσμα των δαιμόνων και των εχθρών της Ορθοδοξίας και της Ελλάδος. Τρέχοντας ο Γέροντας έρχεται και μας διηγείται όσα σκεπτόταν στον κήπο και όλοι μαζί πλέον αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε το νέο μας έργο.
Ήταν λοιπόν και το Καμπαναριό της Μονής μας μια εκ Θεού έμπνευση. Σε μια εποχή που τα εθνικά μας συμφέροντα βάλλονται από παντού, με τους Τούρκους να απειλούν το Αιγαίο και την Θράκη, έχοντας ήδη στην κατοχή τους ελληνικά εδάφη και την Κύπρο, τους Σκοπιανούς να δημιουργούν ζήτημα για την Μακεδονία διεκδικώντας εδάφη της, τους Εβραίους να επιβουλεύονται την Κρήτη και τους Αλβανούς να δημιουργούν συνεχώς προβλήματα στα σύνορα αλλά και να διεκδικούν την Ήπειρο, εμείς τολμήσαμε και αναβιώσαμε την Μεγάλη Ιδέα.
Από την ημέρα εκείνη με πολλές θυσίες βαλθήκαμε να κάνουμε το όνειρο πραγματικότητα και ήταν πράγματι μια μεγάλη στιγμή για το Γένος μας όταν χτύπησαν τα 400 σήμαντρα και οι 62 καμπάνες στην γιορτή του Αγίου Σεραφείμ στις 19 Ιουλίου του 1994, διότι το 1453 οι καμπάνες της Αγια-Σοφιάς είχαν μείνει βουβές.
Κάθε φορά που κτυπούν οι καμπάνες και ηχούν τα σήμαντρα, δάκρυα γεμίζουν τα μάτια των προσκυνητών μας. Τα σήμαντρα κτυπούν κάθε 5 χρόνια στην εορτή του Αγίου Σεραφείμ, όπου ανεβαίνουν επάνω στο καμπαναριό 400 πιστοί και τα κτυπούν με το χέρι. Οι 62 καμπάνες κτυπούν όλες μαζί στην εορτή του Αγίου Αυγουστίνου στις 15 Ιουνίου και του Αγίου Σεραφείμ στις 19 Ιουλίου, στην Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, του Αγίου Νεκταρίου στις 9 Νοεμβρίου, τα Χριστούγεννα και το βράδυ της Ανάστασης. Το καμπαναριό μας, που έγινε πόλος έλξεως χιλιάδων προσκυνητών, στέκεται εδώ θυμίζοντάς μας τις ένδοξες βυζαντινές σελίδες της ιστορίας μας και σε κάθε χτύπο του μας βεβαιώνει ότι "πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι".

Iστορικό - Ο χώρος με την ζωή του Αγίου Σεραφείμ

Μέσα στην Ιερά Μονή, έχουμε αφιερώσει τον υπαίθριο χώρο που βλέπετε στον Άγιο Σεραφείμ. Εδώ παρουσιάζεται η ζωή του Αγίου Σεραφείμ εικονογραφημένη μέσα σε πέτρινους θόλους, από την παιδική του ηλικία μέχρι την κοίμησή του.
Επίσης μέσα στον ίδιο χώρο έχουμε φτιάξει τρία ομοιώματα από τα κύρια προσκυνήματα των Αγίων Τόπων, του Γολγοθά, της Ιεράς Αποκαθηλώσεως και του Παναγίου Τάφου.
Τις ημέρες του Πάσχα γίνονται κατά το Ιεροσολυμίτικο τυπικό κάποιες αναπαραστάσεις. Την Μεγάλη Παρασκευή το πρωί, ξεκινά η δίκη του Ιησού στο «Πραιτώριο» που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Κατόπιν ακολουθεί η πορεία του μαρτυρίου, η Σταύρωση, η Αποκαθήλωση καθώς και η Ταφή του σώματος του Χριστού στο ομοίωμα του Παναγίου Τάφου.
Το βράδυ της Ανάστασης, μετά την υποδοχή του Αγίου Φωτός που γίνεται έξω από την είσοδο της Μονής, ο Ηγούμενος της Μονής π. Νεκτάριος, εισέρχεται στο ομοίωμα του Παναγίου Τάφου, από όπου κατόπιν οι πιστοί λαμβάνουν το Άγιο Φως.