Η Οσία Ευφροσύνη Θυγατέρα Παφνουτίου του Αιγυπτίου (εορτή Ευφροσύνη)

Ήταν μοναχοκόρη και πολύ πλούσια.Ό πατέρας της Παφνούτιος ήταν ο πλουσιότερος της Αλεξάνδρειας και μαζί με τη σύζυγο του διακρίνονταν για τη θερμή πίστη τους στο Θεό. Δώδεκα χρονών η Ευφροσύνη έμεινε ορφανή από μητέρα,και ο πατέρας της αφοσιώθηκε ακόμα πιο φιλόστοργα στην επιμέλεια της κόρης του.Όταν η Ευφροσύνη έφθασε στο 18ο έτος της ηλικίας της,ο πατέρας της θέλησε να την παντρέψει με ένα νέο υψηλής κοινωνικής τάξης.Όμως την ψυχή της Ευφροσύνης είχε καταλάβει ο θείος έρωτας. Ο γάμος και οι κοσμικότητες θα της ήταν εμπόδιο να αφιερωθεί συστηματικά στην ελεημοσύνη και στην υπηρεσία του πλησίον.Γι’ αυτό κάποια μέρα,αφού διαμοίρασε τα υπάρχοντά της στους φτωχούς,έφυγε κρυφά από το σπίτι,και μετά από πολλές περιπέτειες, κατέληξε μεταμφιεσμένη ανδρικά σε κοινόβιο ανδρικό μοναστήρι. Εκεί πήρε το όνομα Σμάραγδος και όλοι οι μοναχοί θαύμαζαν τον πνευματικό της αγώνα και τη διακονία που πρόθυμα πρόσφερε σε όλους.Έζησε στο μοναστήρι 38 χρόνια.Στο τέλος της ζωής της συναντήθηκε και με τον πατέρα της,όταν και αυτός έγινε μοναχός στο ίδιο μοναστήρι.Έτσι,με τη ζωή της η Ευφροσύνη μας υπενθυμίζει τα λόγια της Αγίας Γραφής, που λένε: "αρνησάμενοι τας κοσμικάς επιθυμίας σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς ζήσωμεν εν τω νυν αιώνι".Δηλαδή,αφού αρνηθούμε τις επιθυμίες του ματαίου και αμαρτωλού αυτού κόσμου,να ζήσουμε στον παρόντα αιώνα με εγκράτεια στη ζωή μας,με δικαιοσύνη προς τους συνανθρώπους μας και με ευσέβεια προς το Θεό.

Απολυτίκιο.Ήχος πλ.α’.Τον συνάναρχον Λόγον.
Ως παρθένος φρόνιμη και αδιάφθορος,κοτηγγυήθης οσίως τω Ζωοδότη Χριστώ,και προσκαίρων την χλιδήν εμφρόνως έλιπες,όθεν εν μέσω των ανδρών,ως αμόλυντος αμνάς, εξέλαμψας Ευφροσύνη,και του Βελίαρ τα κέντρα,τη πολιτεία σου απήμβλυνας.

Κοντάκιον.Ήχος β’.Τα άνω ζητών.
Της άνω ζωής,τυχείν επιποθήσασα,την κάτω τρυφήν,σπουδαίως καταλέλοιπας,και σαυτήν ανέμιξας,αναμέσον ανδρών παναοίδιμε,διά Χριστόν γαρ τον νυμφίον σου,μνηστήρος προσκαίρου κατεφρόνησας.

Ο Όσιος Σέργιος ο θαυματουργός (Ρώσος)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου.

Ο Όσιος Πανφούτιος

Ήταν ο πατέρας της Οσίας Ευφροσύνης.Απεβίωσε ειρηνικά.






Ο Οσιομάρτυς Παφνούτιος ο αναχωρητής και οι συν αυτώ 546 μαρτυρήσαντες.
Έζησε στα χρόνια των διωγμών κατά των χριστιανών επί Διοκλητιανού.Ήταν ασκητής στην έρημο της Αιγύπτου.Πήγαινε πολλές φορές στις πόλεις όπου δίδασκε,και έφερνε στο ασκητήριο του πλήθη πού ήθελαν πνευματική καθοδήγηση και ενίσχυση.Όταν πληροφορήθηκε ότι τον καταζητούσαν παρουσιάστηκε ο ίδιος στον έπαρχο Αρριανό.Αυτός εξεπλάγη βλέποντας τον σεβάσμιο γέροντα,τον ασθενή και λεπτό και όμως ισχυρό να έχει το βλέμμα του κριτού.Αφού αρνήθηκε να αλλάξει πιστεύω τον έριξαν στη φυλακή και εκεί έκανε τους δεσμώτες του χριστιανούς.Όταν τον πήγαν για ανάκριση κοντά στον ποταμό Νείλο, ανέπτυξε με τόση δύναμη τη χριστιανική πίστη ώστε πάλι ψαράδες,αλλά και 546 συνολικά στρατιώτες,μαζί με τον προϊστάμενό τους Ευσέβιο,ομολόγησαν τον Χριστό και αποκεφαλίστηκαν.Το δε Παφνούτιο αφού τον βασάνισαν τον σταύρωσαν επάνω σ'ένα ξερό φοίνικα,όπου και παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο.


Ανάμνηση μεγάλου σεισμού

Ο σεισμός αυτός έγινε στα χρόνια του βασιλιά Θεοδοσίου του Μικρού (410).Και σύμφωνα με την παράδοση,κατά την ώρα της λιτανείας,στην Κωνσταντινούπολη,αρπάχτηκε στον αέρα ένα παιδί,για να αποκαλύψουν οι Άγγελοι του Κυρίου τις λανθασμένες δοξασίες των αιρετικών θεοπασχιτών.





Οι Άγιοι Παύλος,Ταττή και τα παιδιά τους Σαβινιανός,Μάξιμος,Ρούφος και Ευγένιος

Κατάγονταν από τη Δαμασκό.Επειδή ήταν χριστιανοί συλλήφθηκαν και βασανίστηκαν φρικτά μέχρι θανάτου.







Ο Άγιος Βυζατηνός

Άγνωστος στους Συναξαριστές. Τον αναφέρει το Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο,που εκδόθηκε από τον Αρχιμανδρίτη Κάλλιστο σελ.112.







Ο Όσιος Θεόφιλος Αρχιεπίσκοπος Εφέσου
Ο Σ.Ευστρατιάδης αναφέρει για τον όσιο αυτό τα έξης:" Άγνωστος καθ'ολοκληρίαν εις τους εντύπους Συναξαριστάς.Η μνήμη τούτου μετά της αυτού Ακολουθίας,ποίημα Θεοφάνους του Γραπτού,απαντά εν τω Παρισινώ Κώδικι 1619 φ.62.Εκ του περιεχομένου της Ακολουθίας φαίνεται,ότι ην πρότερον μοναχός εν ερήμω φυγαδεύων και είτα δια την αγιωσύνην και αρετήν αυτού προήχθη εις την μητρόπολιν Εφέσου,ην θεαρέστως διεκυβέρνησεν "ελέγχων δια των διδαχών αυτού τους φρενοβλαβώς την εικόνα του Χριστού ατιμάζοντας" εξ ου δήλον ότι επί των εικονομάχων ήκμασεν ίσως δε ην και σύγχρονος Θεοφάνους του ποιητού και Γραπτού,όστις και την τούτου Ακολουθίαν συνέθετο.(Εν τω Συναξαριστή Delehaye φέρεται η μνήμη κατά την ημέραν ταύτην "του οσίου Θεοφίλου Αρχιεπισκόπου Εφέσου του Ομολογητού" σ.77,14).Εις το Συνοδικόν της Κυριακής της Ορθοδοξίας αναφέρεται η μνήμη του αρχιεπισκόπου Θεοφίλου άνευ μνείας της επισκοπής αυτού,μετά του Νικολάου αρχιεπισκόπου (ίσως Θεσσαλονίκης,Νοέμ.29).Εικάζω ότι περί τούτων πρόκειται,καίτοι περί του Νικολάου λέγεται,ότι εν ειρήνη ετελειώθη.Ομοίως και εν τω Πατμιακώ Κωδ.266 "μνήμη του οσίου Θεοφίλου αρχιεπισκόπου Εφέσου".

Η Αγία Θέκλα η Ισαπόστολος (Εορτή Θέκλα)

Γεννήθηκε από ειδωλολατρική οικογένεια στο Ικόνιο.Μνηστεύθηκε με κάποιο νέο,το Θάμυρη,με τον οποίο έμελλε να συζευχθεί.Εν τω μεταξύ ήλθε στο Ικόνιο ο Απόστολος Παύλος και κήρυττε το λόγο του Θεού στο σπίτι ενός ευσεβή άνδρα,του Ονησιφόρου,μετέπειτα αποστόλου (+7 Σεπτεμβρίου). Η συνεχής προσέλευση στο θείο κήρυγμα προσείλκυσε την προσοχή της Θέκλας.Και κάποια νύκτα, μέσα στο ακροαζόμενο πλήθος ήταν και αυτή.Τα λόγια που άκουσε την τράβηξαν τόσο πολύ,ώστε την έκαναν να επανέλθει πολλές φορές να ακούσει τον Απ.Παύλο.Αυτό, όμως,όταν το έμαθαν η μητέρα της και ο μνηστήρας της, προκειμένου να την επαναφέρουν στην ειδωλολατρία συκοφάντησαν τον Απ. Παύλο, με αποτέλεσμα ο ηγεμών Καστίλλιος να τον φυλακίσει και στη συνέχεια να τον διώξει από την πόλη. Αλλά η Θέκλα είχε πάρει την απόφαση να δοθεί ολοκληρωτικά στη διακονία του Ευαγγελίου.Συγγενείς και πρώην φίλοι της την πολέμησαν ανελέητα. Αυτή όμως,είχε στη θύμηση της τα λόγια του διδασκάλου της Απ.Παύλου:"Θύρα μοι ανέωγε μεγάλη και ενεργής,και αντικείμενοι πολλοί".Μου ανοίχτηκε,δηλαδή,πόρτα μεγάλη,για καρποφόρα Ιεραποστολική δράση.Και γι'αυτό,λόγω του φθόνου που έχει ο σατανάς για κάθε καλό,πολλοί και τώρα παρουσιάζονται ενάντιοι και πολέμιοι.Τελικά η Θέκλα στην πορεία της Ιεραποστολικής της δράσης πέρασε πολλά μαρτύρια,από τα όποια, όμως,με θαυματουργικό τρόπο βγήκε άθικτη.Πέθανε 90 χρονών σε κάποιο όρος της Σελεύκειας.Απολυτίκιο.Ήχος δ’.Ταχύ προκατάλαβε.
Του Παύλου συνέκδημος,ως καθαρά την ψυχήν,και πρώταθλος πέφηνας,εν γυναιξίν ευκλεώς, Χριστόν αγαπήσασα,συ γαρ της ευσέβειας,πτερωθείσα τω πόθω,ήθλησας υπέρ φύσιν, Ισαπόστελε Θέκλα διό σε ο Πανοικτίρμων νύμφην ηγάγετο.

Κοντάκιον.Ήχος πλ.δ’.Ως απαρχάς.
Της παρθενίας τω κάλλει εξέλαμψας,μαρτυρίου στεφάνω κεκόσμησαι,αποστολήν πιστεύη Παρθένε ως ένδοξος,και του πυρός μεν την φλόγα,εις δρόσον μετέβαλες,του ταύρου δε τον θυμόν,προσευχή σου ημέρωσας ως πρωτόαθλος.

Ανάμνηση Θαύματος της Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας της Μυρτιδιώτισσας

Το γεγονός έλαβε χώρα στον Ιερό Ναό των Μυρτιδίων στο νησί Κύθηρα, όταν θεράπευσε παράλυτο.Λεπτομέρειες για το γεγονός αυτό, καθώς και για τις παραδόσεις της ευρέσεως της Αγίας εικόνας της Παναγίας της Μυρτιδιώτισας,βλέπε στον Συναξαριστή του Ματθαίου Λαγγή,αυτή τη μέρα,τόμος 9ος σελίδα 514,έκδοση 5η 1992.

Απολυτίκιο.Ήχος δ’.Ταχύ προκατάλαβε.
Ως κρήνη ακένωτος,των παρά σοι αγαθών,Εικών σου η πάνσεπτος,τοις Κυθηρίοις Αγνή,εδόθη κραυγάζουσι,χαίρε η προστασία,πάντων των δεομένων χαίρε η σωτηρία,των τιμώντων σε πόθω, χαίρε η τω παραλύτω,την ίασιν βραβεύουσα.

Ο Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης

Έγινε γνωστός πριν ακόμα αγιοποιηθεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία με το βιογραφικό έργο "Ο γέροντας Σιλουανός του Άθω",που το συνέγραψε με ωραίο τρόπο ο Ηγούμενος της Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγγλίας Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος,που έζησε κοντά στον Άγιο για πολύ καιρό στον Άθω.Σύμφωνα λοιπόν με τον Σωφρόνιο,ο Άγιος Σιλουανός ασκήθηκε στο Άγιον Όρος για 46 ολόκληρα χρόνια και συγκεκριμένα στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα.Γεννήθηκε το 1866 στο χωριό Σόβοκ της επαρχίας Λεμπεντιάσκ της Ρωσίας και το κοσμικό του όνομα ήταν Συμεών Ιβάνοβιτς Αντόνωφ.Στη Ρωσία έκανε το επάγγελμα του ξυλουργού.Στο Άγιο Όρος ήλθε το 1892 και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην άσκηση και την προσευχή.Το 1911 έγινε μεγαλόσχημος και στολίστηκε με πολλές άγιες αρετές και γέμισε όλος από θείο φως.Το 1905 βγήκε για λίγο από το Άγιον Όρος και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της πατρίδας του.Απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1938 και η Ορθόδοξη Εκκλησία πρόσφατα τον αγιοποίησε.



















Απολυτίκιο.Ήχος δ’.Κανόνα πίστεως.
Χριστόν διδάσκαλον εν οδώ ταπεινώσεως προσευξάμενος έλαβες,μαρτυρούντος του Πνεύματος,εν ση καρδία την λύτρωσιν,δια τούτο ασκήσεως ανεδείχθης συ οδηγός,ως φωτός θείου έμπλεως.Όσιε πάτερ Σιλουανέ,πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Ο Άγιος Στέφανος,βασιλιάς των Σέρβων

Ο Άγιος Στέφανος,ήταν βασιλιάς των Σέρβων και ο πατέρας του ήταν ο Όσιος Συμεών Κτήτορας της Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους.
O Άγιος Στέφανος κοιμήθηκε το 1224 μ.Χ.

Ο Όσιος Κόπρις

Επονομάσθηκε έτσι,διότι η μητέρα του σε καιρό διωγμού και επιδρομής βαρβάρων,ενώ έτρεχε και αυτή να φύγει,την έπιασαν οι πόνοι του τοκετού στο δρόμο και γέννησε τον όσιο πάνω σε κοπριά! Ο Όσιος Κόπρις ήταν σύγχρονος του Αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου επί βασιλέως Λέοντος του μεγάλου.Διακρινόταν για την ευσέβεια του,την αγνότητα του και τη σωφροσύνη του.Επίσης ήταν τύπος μεγάλης προθυμίας και ταπεινοφροσύνης,και ένιωθε μεγάλη ευχαρίστηση όταν πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε μικρούς και μεγάλους. Και όταν κανείς του έλεγε ότι ταπεινοφρονεί,αυτός απαντούσε: "Πράγματι,πώς να μη ταπεινοφρονώ;ο τόπος που γεννήθηκα (δηλ.η κοπριά) δείχνει την αξία μου".Έτσι έζησε και πέθανε,πιστός πάντοτε,ταπεινός υπηρέτης των συνανθρώπων του. Έτσι και ο Θεός τον ανύψωσε.Για την πίστη του, τη διακονία του,την ταπεινοφροσύνη του,δίκαια η Εκκλησία τον κατάταξε στο χορό των Αγίων της.


Η Αγία Πέρση (ή Περσίδα)


Η μνήμη της αναφέρεται στον Συναξαριστή Delehaye κατά την 23η και 24η Σεπτεμβρίου και στον Παρισινό Κώδικα 3041 την 24η Σεπτεμβρίου με το δίστιχο:"Μικρόν θαλαττεύουσα Πέρσα,προς χρόνον,μέγαν προς όρμον ουρανού προσωρμήσω".

Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννη

Έτσι προφήτευσε ο προφήτης Ησαΐας για τον Πρόδρομο του Κυρίου,Ιωάννη:"Φωνή βοώντος εν τη ερήμω,ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου,ευθείας ποιείτε τας τρίβους αυτού".Δηλαδή,φωνή ανθρώπου,που φωνάζει στην έρημο και λέει:"Ετοιμάστε το δρόμο,απ’όπου θα έλθει ο Κύριος σε σας.Κάνετε ίσιους και ομαλούς τους δρόμους,από τους οποίους θα περάσει".Ξεριζώστε,δηλαδή,από τις ψυχές σας τα αγκάθια των αμαρτωλών παθών και ρίξτε μακριά τα λιθάρια του εγωισμού και της πώρωσης και καθαρίστε με μετάνοια το εσωτερικό σας,για να δεχθεί τον Κύριο.Η φωνή αυτή, που ήταν ο Ιωάννης,γεννήθηκε με θαυμαστό τρόπο. Ο Πατέρας του Ζαχαρίας ήταν Ιερέας.Την ώρα του θυμιάματος μέσα στο θυσιαστήριο,είδε άγγελο Κυρίου,που του ανήγγειλε,ότι θα αποκτούσε γιο και θα ονομαζόταν Ιωάννης.Ο Ζαχαρίας σκίρτησε από χαρά,αλλά δυσπίστησε.Η γυναίκα του ήταν στείρα και γριά,πώς θα γινόταν αυτό που άκουγε; Τότε ο άγγελος του είπε ότι για να τιμωρηθεί η δυσπιστία του,μέχρι να πραγματοποιηθεί η βουλή του Θεού,αυτός θα έμενε κωφάλαλος.Πράγματι,η Ελισάβετ συνέλαβε,και μετά εννιά μήνες έκανε γιο.Μετά οκτώ ήμερες,στην περιτομή του παιδιού, οι συγγενείς θέλησαν να του δώσουν το όνομα του πατέρα του,Ζαχαρία.Όμως,ο Ζαχαρίας,έγραψε επάνω σε πινακίδιο το όνομα Ιωάννης.Αμέσως δε,λύθηκε η γλώσσα του, και η χαρά για όλους ήταν μεγάλη.

Απολυτίκιο.Ήχος δ’.Ταχύ προκατάλαβε.
Η πρώην ου τίκτουσα,στείρα ευφράνθητι.Ιδού γαρ συνέλαβες,Ηλίου λύχνον σαφώς,φωτίζειν τον μέλλοντα,πάσαν την οικουμένην,αβλεψία νοσούσαν.Χόρευε Ζαχαρία,εκβοών παρρησία Προφήτης του Υψίστου,εστίν ο μέλλων τίκτεσθαι.

Κοντάκιον.Ήχος α’.Χορός Αγγελικός.
Ευφραίνεται λαμπρώς,Ζαχαρίας ο μέγας και η πανευκλεής,Ελισάβετ η σύζυξ,αξίως συλλαμβάνουσα,Ιωάννην τον Πρόδρομον,όν Αρχάγγελος ευηγγελίσατο χαίρων,και οι άνθρωποι,αξιοχρέως τιμώμεν,ως μύστην της χάριτος.

Η Αγία Ραΐς η παρθένος

Καταγόταν από την πόλη Βάταν (ή Τάμαν) της Αιγύπτου και ήταν θυγατέρα κάποιου Πέτρου. Από 12χρονών έγινε μοναχή. Όταν κάποτε πήγε στην πηγή, μαζί με άλλες παρθένες, για να φέρει νερό, είδε πλήθος χριστιανών τους οποίους είχε δεμένους ο ηγεμόνας Λουκιανός. Τότε και αυτή πήγε και έσμιξε με το πλήθος αυτό. Ο δε δεσμοφύλακας, τη συμβούλεψε να απομακρυνθεί για να μη χάσει τη ζωή της μαζί με τους υπόλοιπους. Η δε Αγία Ραΐς όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά με ευτολμία παρουσιάστηκε μπροστά στον ηγεμόνα, περιγέλασε τους θεούς του και τον έφτυσε κατάμουτρα, επειδή και αυτός ειρωνεύτηκε τον Χριστό. Αμέσως τότε τη βασάνισαν φρικτά και στο τέλος την αποκεφάλισαν, παίρνοντας έτσι το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου.

Οι Οσίες Ξανθίππη και Πολυξένη (εορτή Πολυξένη)

Ήταν Ισπανίδες αδελφές και έζησαν στα μέσα του πρώτου αιώνα μετά Χριστόν, όταν Καίσαρ ήταν ο Κλαύδιος ο Α’. Η Ξανθίππη μαζί με το σύζυγο της Πρόβο, διδάχτηκε τη χριστιανική θρησκεία, και ήλθε σ' αυτή, από τον απόστολο Παύλο. Η Πολυξένη αφού πήγε στην Ανατολή, βαπτίστηκε από τον πρωτόκλητο απόστολο Ανδρέα. Και οι δύο αδελφές, εργάστηκαν για τη χριστιανική πίστη και οδήγησαν σ' αυτή πολλές γυναίκες. Πέθαναν και οι δύο ειρηνικά σε προχωρημένη ηλικία, χωρίς να πάψουν μέχρι και την τελευταία τους πνοή να στηρίζουν τις ασθενικές ψυχές στη χριστιανική ελπίδα.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυρας "εκ Μουσουλμάνων"

Ο Άγιος αυτός νεομάρτυρας, γεννήθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου,από γονείς Μουσουλμάνους.Ο πατέρας του ήταν Δερβίσης και Σέχης στο αξίωμα.Είκοσι χρονών,μπήκε και αυτός στο τάγμα των Δερβίσηδων.Αφού έκανε αρκετά χρόνια στα Ιωάννινα,πήγε στο Βραχώρι της Αιτωλίας,όπου κατοίκησε σ'ένα οίκημα,που ονομαζόταν Μουσελίμ σεράι.Ξαφνικά όμως,άρχισε να ζει σαν χριστιανός,πέταξε τα ενδύματα του Δερβίση και ντύθηκε χριστιανικά.Έπειτα πήγε στην Ιθάκη,όπου δέχτηκε το άγιο Βάπτισμα με το όνομα Ιωάννης.Όταν επανήλθε στην Αιτωλία, παντρεύτηκε στο χωριό Μαχαλάς και έκανε το επάγγελμα του αγροφύλακα.Ο πατέρας του όμως,έστειλε απεσταλμένους να τον μεταπείσουν,αλλά αυτός τους έδιωξε.Τότε συλλήφθηκε από τον Μουσελίμη του Βραχωρίου,στον όποιο ομολόγησε με θάρρος το χριστιανικό του όνομα και την αγάπη του στον Χριστό.Βασανίστηκε ανελέητα.Τελικά τον αποκεφάλισαν στις 23 Σεπτεμβρίου 1814.Οι χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο λείψανο του και το έθαψαν σ'ένα αγρόκτημα στο Βραχώρι.

Ο Άγιος Νικόλαος ο παντοπώλης,Νεομάρτυρας από το Καρπενήσι

"...Εγώ χριστιανός είμαι και τον Χριστό μου πιστεύω για αληθινό Θεό. Οι τιμές και τα οφίκια που μου τάζεις,δεν μου χρειάζονται.Εγώ τον Χριστό μου δεν αρνούμαι,τον Χριστό πιστεύω, για το όνομα του θα πεθάνω, Τούρκος δεν γίνομαι".Αυτή ήταν η δυναμική απάντηση του νεαρού Νικολάου στον κριτή, όταν με πλεκτάνη προσπάθησαν να τον εξισλαμίσουν.Ο Νικόλαος γεννήθηκε στο Καρπενήσι από γονείς ευσεβείς,που φρόντισαν και για τη δική του ευσέβεια και μόρφωση. Σε ηλικία 15 χρονών βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη, υπηρετώντας στο παντοπωλείο του πατέρα του, στο Ταχτά Καλέ.Κάποιος κουρέας Τούρκος όμως,που του μάθαινε την Τούρκικη γλώσσα,του έδωσε να διαβάσει την Τούρκικη ομολογία πίστης,μπροστά σε μάρτυρες, χωρίς ο Νικόλαος να γνωρίζει τίποτα.Όταν του είπαν ότι γίνεται Τούρκος,ο Νικόλαος αμέσως ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό Η δυναμική απάντηση που έδωσε στον κριτή,έκανε τους Τούρκους να τον βασανίσουν μέσα στη φυλακή με τον πιο άγριο τρόπο. Παρ'όλα αυτά όμως,ο Νικόλαος έμεινε ακλόνητος στην πίστη του.Έτσι,τη Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 1672 τον αποκεφάλισαν.Ήταν 15 χρονών.Το λείψανο του ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι της Παναγίας Χάλκης.Αργότερα η κάρα του Αγίου,μεταφέρθηκε στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου του Άγιου Όρους.(Η μνήμη του περιττώς επαναλαμβάνεται,από ορισμένους Συναξαριστές,και την 23η Δεκεμβρίου).

Ο Άγιος Γρηγόριος Μητροπολίτης Άργους,εθνοϊερομάρτυρας

Γρηγόριος Καλαμαράς Μητροπολίτης Άργους και Ναυπλίου (1810-1821),ανιψιός του προκατόχου του Γρηγορίου (1800-1810). Γεννήθηκε στην Αλαγονία Καλαμάτας.Χρημάτισε μητροπολίτης Ερυθρών και κατόπιν Πατρών (1780-1799).Υπό την ιδιότητα του "πρώην" εκλέχθηκε μητροπολίτης Ναυπλίου και Άργους (1810).Το έτος 1819 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από τον Νικηφόρο Παμπούκη,ενώ βρισκόταν στην Ύδρα,ο ίδιος δε έκαμε Φιλικούς τους προκρίτους της επαρχίας του.Η προεπαναστατική εθνική δραστηριότητα του Γρηγορίου έγινε αντιληπτή από τους Τούρκους και γι'αυτό,με διαταγή του καϊμακάμη της Τρίπολης, κλείστηκε μαζί με άλλους αρχιερείς στις φυλακές της πόλης και υπέφερε τα πάνδεινα, μέχρις ότου από τις κακουχίες,την ασιτία και τα πολύμηνα μαρτύρια πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου 1821.


Ο Άγιος Ανδρέας
Υπήρξε στα χρόνια του βασιλιά Βασιλείου του Μακεδόνα (867) και ήταν γέρων στην ηλικία.Συνελήφθη από τους Αγαρηνούς,οι όποιοι εκείνη την εποχή εξουσίαζαν όλη την Αφρική και είχαν φτάσει μέχρι τη Σικελία.Τον οδήγησαν μπροστά στον θηριώδη άρχοντα τους Αθραχίμ, στον όποιο μπροστά ο Άγιος ομολόγησε τον Χριστό με περίσσια τόλμη.Τότε ο άρχοντας αυτός τον φυλάκισε για πολλά χρόνια και επειδή έβλεπε ότι ο Ανδρέας επέμενε στην πίστη του,τον έβαλε μπροστά του σαν στόχο και καλπάζοντας το άλογο του τον χτύπησε θανάσιμα με το κοντάρι του.Κατόπιν τον αποκεφάλισε και έτσι ο Ανδρέας έλαβε ένδοξα το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου.



Ο Άγιος Ιωάννης με τα δύο παιδιά του Πέτρο και Αντώνιο (ή Αντωνίνο)
Κατάγονταν από τις Συρακούσες της Σικελίας και υπήρξαν στα χρόνια του βασιλιά Βασιλείου του Μακεδόνα (867).Όταν κατέλαβαν την Σικελία οι Αγαρηνοί,τον Ιωάννη με τους γιους του πήραν αιχμάλωτους και τους μόρφωσαν σύμφωνα με τη δική τους θρησκεία. Όταν μεγάλωσαν όμως,δεν ξέχασαν τη θρησκεία που τους είχε διδάξει ο πατέρας τους και έτσι λάτρευαν κρυφά τον έναν και αληθινό Θεό.Όταν το έμαθε αυτό ο θηριώδης αρχηγός των Αγαρηνών Αβραχίμ,εξαγριωμένος,επειδή τους είχε δώσει και μεγάλα αξιώματα, τους συνέλαβε και τους βασάνισε με τον πιο βάρβαρο και φρικτό τρόπο.Τελικά αφού τους έκοψε όλα τα μέλη του σώματος τους,τα δύο παιδιά παρέδωσαν την αγία ψυχή τους στον Θεό.Ο δε πατέρας τους,παρέδωσε και αυτός ένδοξα την ψυχή του στον Θεό,αφού ο βάρβαρος Αβραχίμ,έχωσε στο λαρύγγι του το ξίφος.



Ο Άγιος Adamnan (Σκωτσέζος)


Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας,μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρετανικών Νήσων",του Χριστόφορου Κων.Κομμοδάτου,επισκόπου Τελμησσού,Αθήναι 1985.

Ο Άγιος Φωκάς Ιερομάρτυρας ο Θαυματουργός

Πατρίδα του ήταν η Σινώπη του Ευξείνου Πόντου. Οι γονείς του Πάμφυλος και Μαρία μεταλαμπάδευσαν στο Φωκά από την παιδική του ηλικία τη φλόγα της αγνής πίστης τους και τη θερμή ευσέβεια τους.Ο Φωκάς από μικρό παιδί εντρυφούσε στην ανάγνωση των Γραφών,και εκείνο που ιδιαίτερα τον διέκρινε ήταν η θερμή και ειλικρινής αγάπη που είχε προς το Θεό,αλλά και προς τους συνανθρώπους του.Διότι οδηγό στην αγάπη του αυτή είχε πάντα τα θεόπνευστα λόγια της Αγίας Γραφής:"Ο αγαπών τον αδελφόν αυτού εν τω φωτί μένει,...ο δε μισών τον αδελφόν αυτού εν τη σκοτία εστί "Εκείνος,δηλαδή,που αγαπά τον αδελφόν του,μένει μέσα στο πνευματικό και ηθικό φως.Ενώ αντίθετα, εκείνος που μισεί τον αδελφό του, μένει μέσα στο πνευματικό και ηθικό σκοτάδι.Ο Φωκάς,λοιπόν,με την αγάπη που τον διέκρινε,έγινε επίσκοπος Σινώπης και κήρυττε άφοβα το Ευαγγέλιο. Με τα θαύματα δε,που τον αξίωσε ο Θεός να πράττει,κατόρθωσε να φέρει πολλούς ειδωλολάτρες στην αληθινή πίστη.Τελικά μαρτύρησε επί Τραϊανού,αφού τον έριξαν μέσα σε καυτό λουτρό.

Απολυτίκιο.Ήχος δ’.Ταχύ προκατάλαβε.
Εκ βρέφους του Πνεύματος, οφθείς δοχείον λαμπρόν,θαυμάτων επλούτησας,την παρ'αυτού δωρεάν,Φωκά Ιερώτατε,όθεν ιερουργήσας,τω Σωτηρι οσίως,έπιες εν αθλήσει,το ποτήριον τούτου,ω πρέσβευε δεόμεθα,υπέρ των ψυχών ημών.

Κοντάκιον.Ήχος πλ.δ’.Ως απαρχάς.
Ως ιεράρχην τίμιον,και αθλητήν στερρότατον,η οικουμένη προσάγει σοι Κύριε,θείον Κοδράτον Απόστολον,και τοις ύμνοις γεραίρει,την σεπτήν αυτού μνήμην,αιτούσα πάντοτε,πταισμάτων άφεσιν,δωρηθήναι τοις μέλπουσιν,Αλληλούια.

Οι Άγιοι 26 Οσιομάρτυρες Ζωγραφίτες

Οι Άγιοι αυτοί,σύμφωνα με τη διήγηση,από τον πύργο του μοναστηρίου, όπου ήταν κλεισμένοι,ήλεγχαν τους αιρετικούς του παπικού βασιλιά Μιχαήλ Παλαιολόγου και του επίσης παπικού Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Βέκκου (1275-1282).Τότε με εντολή του βασιλιά, στις 10 Οκτωβρίου,έβαλαν φωτιά στο μοναστήρι και έτσι τους έκαψαν όλους ζωντανούς.Τα ονόματα τους είναι:Θωμάς ηγούμενος,Βαρσανούφιος,Κύριλλος,Μιχαίος (ή Μιχαίας),Σίμων,Ιλαρίων,Ιάκωβος,έτερος Ιάκωβος,Ιώβ,Κυπριανός,Σάββας,Μαρτινιανός, Κοσμάς,Σέργιος,Μηνάς,Ιωάσαφ,Ιωαννίκιος,Παύλος,Αντώνιος,Ευθύμιος,Δομέτιος,Παρθένιος και τέσσερα ακόμα άτομα που τα ονόματα τους είναι άγνωστα.

Ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός

Ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός,καταγόταν από τη Σινώπη.Όλα του τα υπάρχοντα ήταν ένας μικρός κήπος πού τον καλλιεργούσε και τον περιποιόταν πολύ.Το εισόδημα του από τον κήπο ήταν μικρό,επειδή ήταν ολιγαρκής ότι του περίσσευε το μοίραζε στους φτωχούς. Μελετούσε συνέχεια τα ιερά βιβλία και έλεγε: ότι και η ψυχή μας είναι κήπος και χρειάζεται περιποίηση για να μην φυτρώσουν αγκάθια και τριβόλια.Ενώ πουλούσε τα λαχανικά και τα φρούτα έλεγε συγχρόνως και τα λόγια τού μεγάλου πνευματικού κέρδους. Πολλές φορές κέρδιζε και τους άπιστους με τα λόγια πού άκουγαν.Καταγγέλθηκε γι'αυτό συνελήφθη βασανίστηκε και στο τέλος αποκεφαλίστηκε.

Οι Άγιοι Ισαάκ και Μαρτίνος

Μαρτύρησαν δια ξίφους. Σε ορισμένους Συναξαριστές,αναφέρεται μαζί με τους αγίους αυτούς και το όνομα ενός αγίου Νικολάου.





Ο Όσιος Κοσμάς ο Ζωγραφίτης
Ο Όσιος αυτός γεννήθηκε από γονείς ευσεβείς,ο δε πατέρας του ήταν Βούλγαρος.Αφού έμαθε την Ελληνική γλώσσα και τα πρώτα γράμματα, αναχώρησε στο Άγιο Όρος,στη Μονή Ζωγράφου όπου έγινε μοναχός.Η ζωή του ήταν υποδειγματική μέσα στο Μοναστήρι και μετά από λίγο καιρό χειροτονήθηκε Διάκονος και κατόπιν Ιερέας.Τότε οι ασκητικοί του αγώνες αυξήθηκαν και έτσι οσιακά αφού έζησε,απεβίωσε ειρηνικά την 22α Σεπτεμβρίου το έτος 1323.




Η Αγία Παρασκευή του Σάρωφ - Ντιβίγιεβο (Ρωσίδα) (Δια Χριστόν σαλή)




Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο της Αγίας

Ο Προφήτης Ιωνάς

Έζησε επί των βασιλέων Αμασίου και Ιεροβοάμ.Ήταν γιος του Αμαθί και είχε πατρίδα την Γεχθοφέρ,της φυλής Ζαβουλών. Ο Ιωνάς ήταν αυτός,που με θεία νεύση ενθάρρυνε τον Ιεροβοάμ σε πόλεμο κατά του άρχοντα της Συρίας,που κατέληξε σε νίκη του Ισραήλ και αποκατάσταση των συνόρων του.Ο Ιωνάς φέρεται στην Παλαιά Διαθήκη,πέμπτος μεταξύ των μικρών λεγόμενων προφητών.Βρίσκουμε δε γι'αυτόν στο ομώνυμο βιβλίο,που κυρίως τον έκανε γνωστό λόγω της ιερής δραματικότητός του.Ο Κύριος τον είχε διατάξει να πάει στη Νινευή,έδρα πλάνης μάταιων καλλωπισμών και οργίων,για να κηρύξει σ'αυτή και να προφητέψει την καταστροφή της.Ο Ιωνάς όμως, αποφάσισε να λησμονήσει τη διαταγή του Θεού, και έκρινε καλό να πάει σε μια άλλη πόλη στους Θαρσείς.Ξεκίνησε λοιπόν το ταξίδι του με πλοίο,αλλά στ'ανοιχτά έπιασε μεγάλη τρικυμία.Τότε έριξαν κλήρο, για να δουν ποιος είναι υπεύθυνος του κάκου που τους βρήκε.Και ο κλήρος έπεσε στον Ιωνά,που είχε παρακούσει τη διαταγή του Θεού.Τότε τον έριξαν στη θάλασσα και η τρικυμία σταμάτησε. Αλλά και τον Ιωνά,τον κατάπιε ένα μεγάλο κήτος χωρίς να τον φάει και μετά τρεις μέρες και νύκτες τον έβγαλε στην ξηρά σώο και αβλαβή.Τότε ο Ιωνάς πήγε στη Νινευή,προφήτεψε ότι του είπε ο Θεός και οι Νινευίτες μετάνιωσαν,νήστεψαν 40 μέρες και έτσι η πόλη τους σώθηκε απ' την καταστροφή.Διότι η μετάνοια φέρει την αγαθότητα του Θεού,πάνω από τη δικαιοσύνη Του.Ο Ιωνάς πέθανε στη γη Σαραάρ, κοντά στη βελανιδιά της Δεβόρας και τάφηκε μέσα σε σπηλιά. Βέβαια άλλα γεγονότα της ζωής του μαθαίνουμε στην Π.Δ.

Απολυτίκιο.Ήχος γ’.Θείας πίστεως.
Σάλπιγξ εύηχος,θείων κριμάτων,κόσμω πέφηνας,αναφωνούσα,Ιωνά τοις Νινευίταις μετάνοιαν και συσχεθείς εν τω κήτει προέγραψας,την του Σωτήρος τριήμερον έγερσιν όθεν πρέσβευε,δοθήναι τοις σε γεραίρουσι,πταισμάτων ιλασμόν και μέγα έλεος.

Ο Άγιος Κοδράτος ο Απόστολος "ο εν Μαγνησία"

Τα θεόπνευστα λόγια του Αποστόλου του Θεού,Πέτρου, συμβουλεύουν:"Έτοιμοι αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι υμάς λόγον περί της εν υμίν ελπίδος μετά πραΰτητος και φόβου",που σημαίνει,να είστε πάντοτε έτοιμοι για να απολογηθείτε και να υπερασπίσετε την αλήθεια του Ευαγγελίου στον καθένα που σας ζητά λόγο και απόδειξη γι'αυτά που ελπίζετε να απολαύσετε στο μέλλον,και για τα οποία μας περιγελούν οι άπιστοι.Να απολογηθείτε όμως,χωρίς εξάψεις και φανατισμό,αλλά με πραότητα και με φόβο Θεού.Ένας τέτοιος μέγας απολογητής ήταν και ο απόστολος Κοδράτος. Άνδρας σεμνός,σοφός,πολυμαθέστατος και με άριστη διαλεκτική ικανότητα. Έγινε επίσκοπος Αθηνών,στην πόλη που ανθούσαν ακόμα οι διάφορες φιλοσοφικές σχολές και χρειαζόταν επίσκοπος με μεγάλη απολογητική ικανότητα.Ο Κοδράτος έχοντας αυτά τα προσόντα,εργάστηκε με ζήλο,προσευχή και πραότητα.Έτσι κατάφερε να φωτίσει σε πολλούς το δρόμο της Αλήθειας και να φιμώσει τους φιλοσοφούντες. Αυτοί,μη μπορώντας να τον αντιμετωπίσουν με λόγια,τον έδιωξαν με τη βία από την Αθήνα.Το φρόνημα,όμως,του Κοδράτου δεν κάμφθηκε.Πήγε στη Μαγνησία της Μ.Ασίας,όπου με παρρησία κήρυξε και εκεί το Ευαγγέλιο.Έγραψε,μάλιστα,και απολογία για το χριστιανισμό στον Αδριανό.Η απάντηση του Αδριανού ήταν να τον φονεύσει.Έτσι ο μέγας απολογητής πήρε το στεφάνι του μαρτυρίου.

Απολυτίκιο.Ήχος α’.Του λίθου σφραγισθέντος.
Σοφίας ταις ακτίσι φαιδρύνας σου τον βίον, είλκυσας του Πνεύματος μάκαρ την πυρίπνοον χάριν,και ηύγασας δόγματα ζωής,Κοδράτε ως Απόστολος Χριστού,δια τούτο ως φωστήρα σε απλανή,γεραίροντες εκβοώμεν δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ,δόξα τω σε στεφανώσαντι,δόξα τω ενεργούντι δια σου,πάσιν ιάματα.

Κοντάκιον.Αυτόμελον.Ήχος δ’.
Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ εκουσίως,τη επωνύμω σου καινή πολιτεία,τους οικτιρμούς σου δώρησαι,Χριστέ ο Θεός,Εύφρανον εν τη δυνάμει σου,τους πιστούς Βασιλείς ημών,νίκας χορηγών αυτοίς,κατά των πολεμίων,την συμμαχίαν έχοιεν την σην,όπλον ειρήνης, αήττητον τρόπαιον.