Τρίτη 18 Αυγούστου 2009

Οι Άγιοι Φλώρος και Λαύρος
















Ήταν δίδυμα αδέλφια και ήταν άρρηκτα ενωμένοι δια της θερμής πίστεως και αγάπης που είχαν προς το Χριστό.Κατάγονταν από το Βυζάντιο και είχαν διδαχθεί το χριστιανισμό και την τέχνη του λιθοξόου από τους Αγίους Πρόκλο(και όχι Πάτροκλο,όπως λανθασμένα γράφεται από ορισμένους Συναξαριστές,και η μνήμη του έτσι λανθασμένα επαναλαμβάνεται και την 21η Ιανουαρίου) και Μάξιμο,οι όποιοι υπέστησαν και μαρτυρικό θάνατο για το Χριστό.Μετά το θάνατο των διδασκάλων τους,ο Φλώρος και ο Λαύρος αναχώρησαν στην Ιλλυρία και διάλεξαν σαν τόπο διαμονής τους την πόλη Ουλπιανά.Στην πόλη αυτή εργάζονταν την τέχνη τους,αλλά συγχρόνως μέσω αυτής προσπαθούσαν για την εξάπλωση του Ευαγγελίου.Εκεί υπήρχε και κάποιος Ιερέας ειδώλων,ονομαζόμενος Μερέντιος.Ο γιος αυτού Αθανάσιος από το ένα του μάτι έπαθε τύφλωση,που από την ιατρική επιστήμη δε βρήκε θεραπεία.Τότε πλησίασε τους δύο τεχνίτες αδελφούς,οι όποιοι με την επίκληση του ονόματος του Χριστού θεράπευσαν το μάτι του γιου του ειδωλολάτρη Ιερέα,με αποτέλεσμα να πιστέψουν και οι δύο στο Χριστό.Αυτό μόλις το έμαθε ο έπαρχος Λύκων, συνέλαβε τους δύο αδελφούς και αφού τους βασάνισε φρικτά,τους έριξε μέσα σε ένα πηγάδι,όπου και παρέδωσαν το πνεύμα τους.Έτσι,οι δύο τεχνίτες αδελφοί μπήκαν στην αιώνια πόλη,"ης τεχνίτης και δημιουργός ο Θεός".Της οποίας,δηλαδή,τεχνίτης και κτίστης είναι αυτός ο Θεός.

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον
Ευσεβείας τοις τρόποις εγγυμναζόμενοι, του μαρτυρίου την τρίβον διαπεράτε καλώς, ως αυτάδελφοι κλεινοί Χριστόν δοξάσαντες, όθεν γεραίρομεν υμάς, ως γενναίους Αθλητάς, Φλώρε και Λαύρε βοώντες. Από παντοίας ανάγκης, ρύσασθε πάντας ημάς Άγιοι.