Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2013
Τρίτη 13 Αυγούστου 2013
Όλος ο Χριστός σε κάθε πιστό!
Μυστήριο μυστηρίων!
Πώς υπό τα είδη του άρτου και του οίνου είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού;
Πώς γίνεται η υπερφυσική μεταβολή;
Πώς είναι παρών αοράτως ο Χριστός και αυτός προσφέρει τη θυσία της θείας Ευχαριστίας;
Όλα αυτά, παρά τις προσπάθειές μας να τα καταλάβουμε, παραμένουν απρόσιτα και ανεξήγητα. Μυστήρια!.
Υπάρχουν όμως και άλλα αξιοπρόσεκτα στοιχεία της σχετικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας, που φανερώνουν ότι ενώπιόν μας έχουμε μυστήριο τρισμέγιστο και φοβερό. Προσερχόμαστε να κοινωνήσουνε τα άχραντα μυστήρια μυριάδες πιστοί διαμέσου των αιώνων, στα πολυπληθή θυσιαστήρια των ιερών ναών μας που βρίσκονταν επάνω σ’ όλο το πρόσωπο της γης. Και ο καθένας μας παίρνει με βαθιά ευλάβεια στο στόμα του ένα μόνο μαργαρίτη, όπως τον ονομάζουμε, ένα μικρό τεμάχιο του καθαγιασμένου άρτου, και μια μικρή ποσότητα, μια μόνο ίσως σταγόνα του καθαγιασμένου οίνου. Μεταλαμβάνουμε δηλαδή ένα ελάχιστο τμήμα των καθαγιασμένων ειδών. Και πιστεύουμε ότι, μεταλαμβάνοντας αυτό το ελάχιστο τμήμα, κοινωνούμε ολόκληρο τον Χριστό. Διότι τέμνεται και διαιρείται το σώμα και το αίμα του Κυρίου, αλλά η τομή και η διαίρεση γίνεται μόνο στα είδη του άρτου και του οίνου υπό τα οποία έχουμε το άχραντο σώμα και το τίμιο αίμα. Το σώμα όμως και το αίμα του Κυρίου «καθ’ ευατά» παραμένουν «άτμητα πάντη και αδιαίρετα», και ως εκ τούτου σε κάθε μέρος και τμήμα των καθαγιασμένων ειδών δεν είναι μέρος του σώματος και του αίματος του Κυρίου, αλλά όλος ο δεσπότης Χριστός.
Τι σημαίνουν αυτά; Ότι και εγώ και εσύ και ο άλλος και ο άλλος, και όλοι, όλοι οι χριστιανοί, από τα πρώτα χρόνια της ζωής της Εκκλησίας μας μέχρι σήμερα και μέχρι το τέλος των αιώνων, ολόκληρο τον Χριστό κοινωνούμε. Και αυτό γίνεται χωρίς ο Χριστός να χωρίζεται σε πολλούς, αλλά παραμένοντας πάντοτε ένας!
Δεν είναι θαύμα αυτό; Δεν είναι μέγα μυστήριο; Πώς είναι δυνατόν, ρωτά ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, το ένα εκείνο σώμα, σ’ όλη την οικουμένη να χωρίζεται πάντοτε για τόσες μυριάδες των πιστών που το κοινωνούν, και το κάθε μικρό τεμάχιό του να ανήκει ολόκληρο στον καθένα και συγχρόνως να μένει το ίδιο ολόκληρο; «Όλον εν εκάστω δια του μέρους γενέσθαι και αυτό μένειν εφ’ εαυτού όλον»;
Κατατεμαχίζεται για τον καθένα, διδάσκει και ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, και αγιάζει την ψυχή και το σώμα καθενός ο Χριστός «δια της ιδίας σαρκός», με το άχραντο σώμα Του, και, χωρίς να χωρίζεται, υπάρχει ολόκληρος σ’ όλους, ενώ είναι ένας παντού, «ολοκλήρως και αμερίστως εν όλοις εστίν εις υπάρχων πανταχή»!
Γι’ αυτό και ο λειτουργός κατά την ώρα της θείας Λειτουργίας, κατά την οποία επάνω στο άγιο Δισκάριο τεμαχίζει τον «αμνό», το τμήμα δηλαδή του προσφόρου που έχει επάνω του τα γράμματα ΙΣ-ΧΣ ΝΙ-ΚΑ, και το οποίο έχει ήδη καθαγιασθεί και μεταβληθεί στο σώμα του Χριστού, λέξει τα εξής λόγια: «Μελίζεται καὶ διαμερίζεται ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος, ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καὶ μηδέποτε δαπανώμενος, ἀλλὰ τοὺς μετέχοντας ἁγιάζων».
Δηλαδή, τεμαχίζεται και διαχωρίζεται ο αμνός του Θεού, αυτός που, ενώ τεμαχίζεται, δεν διαιρείται, αυτός που πάντοτε τον τρώγουμε, όμως ποτέ δεν δαπανάται, δεν τελειώνει, αλλά αγιάζει αυτούς που τον μεταλαμβάνουν.
Έγιναν κάποιες προσπάθειες από μερικούς να εξηγήσουν με παραδείγματα την ταυτόχρονη παρουσία ολόκληρου του Χριστού σε κάθε τεμάχιο του θείου σώματος. Είπαν λοιπόν ότι, όταν ένας καθρέπτης σπάσει σε πολλά κομμάτια, στο κάθε κομμάτι του μπορεί να απεικονίζεται η μορφή ενός ανθρώπου, η ίδια που απεικονιζόταν στον καθρέπτη πριν αυτός σπάσει. Στα πολλά θραύσματα πολλαπλασιάζεται η ίδια μορφή, χωρίς να αλλοιώνεται. Μια σφραγίδα μπορεί να αφήνει τα ίδια αποτυπώματα σε διάφορα έγγραφα, χωρίς η ίδια να ελαττώνεται ή να υφίσταται κάποια αλλαγή, έστω και αν τα έγγραφα είναι πολλά. Τη φωνή κάποιου που μιλά μπορούν να την ακούν με τον ίδιο τρόπο πολλοί ακροατές, χωρίς η φωνή του να διαιρείται στον καθένα, αλλά παραμένοντας ολόκληρη, όσο και αν είναι το πλήθος αυτών που την ακούν.
Στα παραδείγματα όμως αυτά δεν γίνεται κάτι παρόμοιο μ’ αυτό που έχουμε στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Στα θραύσματα του καθρέπτη έχουμε πολλές φορές την εικόνα αυτού που καθρεπτίζεται, όχι όμως ουσιαστικά και πραγματικά το ίδιο το πρόσωπό του. Σε πολλά έγγραφα μπορούν να υπάρχουν τα αποτυπώματα μιας σφραγίδας, έχουμε δηλαδή αυτό που ενεργεί επάνω τους η σφραγίδα, αλλά όχι την ίδια τη σφραγίδα. Και όταν όλοι ακούμε την ίδια φωνή κάποιου που μας μιλά, τη φωνή του δεχόμαστε ο καθένας, την ενέργεια που εκπέμπει ο ομιλητής και όχι τον ίδιο τον ομιλητή. Στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, όμως, δεν έχουμε απλώς την ενέργεια και τη χάρη του Κυρίου, αλλά τον ίδιο τον Κύριο «πραγματικώς και ουσιωδώς παρόντα». Και όσοι συμμετέχουμε στο μυστήριο αυτό, όλοι τον ίδιο τον Χριστό κοινωνούμε, όλοι ολόκληρο τον Χριστό, χωρίς αυτός να διαιρείται και χωρίς να δαπανάται. Και αυτό είναι ένα μοναδικό θαύμα, είναι τρισμέγιστο μυστήριο, και τίποτε παρόμοιο ή ανάλογό του δεν μπορούμε ποτέ και πουθενά να συναντήσουμε.
Παρά τα παραδείγματα λοιπόν που κατά καιρούς προτείνονται, με τα οποία προσπαθεί ο άνθρωπος να προσεγγίσει σ’ ένα βαθμό το μυστήριο, το συμπέρασμα, όπως το διατυπώνει ο αείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας, είναι ότι «το μυστήριον παραμένει πάντοτε μυστήριον πιστευτέον μάλλον και μετ’ ευλαβείας προσκυνούμενον παρα ερευνώμενον και υπό της ευολίσθου και ασθενούς του ανθρώπου διανοίας πολυπραγμονούμενον».
Απόσπασμα από το βιβλίο “Το μυστήριο της κοινωνίας του Θεού”
του Αρχιμ. Αστέριου Σ. Χατζηνικολάου
Πώς υπό τα είδη του άρτου και του οίνου είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού;
Πώς γίνεται η υπερφυσική μεταβολή;
Πώς είναι παρών αοράτως ο Χριστός και αυτός προσφέρει τη θυσία της θείας Ευχαριστίας;
Όλα αυτά, παρά τις προσπάθειές μας να τα καταλάβουμε, παραμένουν απρόσιτα και ανεξήγητα. Μυστήρια!.
Υπάρχουν όμως και άλλα αξιοπρόσεκτα στοιχεία της σχετικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας, που φανερώνουν ότι ενώπιόν μας έχουμε μυστήριο τρισμέγιστο και φοβερό. Προσερχόμαστε να κοινωνήσουνε τα άχραντα μυστήρια μυριάδες πιστοί διαμέσου των αιώνων, στα πολυπληθή θυσιαστήρια των ιερών ναών μας που βρίσκονταν επάνω σ’ όλο το πρόσωπο της γης. Και ο καθένας μας παίρνει με βαθιά ευλάβεια στο στόμα του ένα μόνο μαργαρίτη, όπως τον ονομάζουμε, ένα μικρό τεμάχιο του καθαγιασμένου άρτου, και μια μικρή ποσότητα, μια μόνο ίσως σταγόνα του καθαγιασμένου οίνου. Μεταλαμβάνουμε δηλαδή ένα ελάχιστο τμήμα των καθαγιασμένων ειδών. Και πιστεύουμε ότι, μεταλαμβάνοντας αυτό το ελάχιστο τμήμα, κοινωνούμε ολόκληρο τον Χριστό. Διότι τέμνεται και διαιρείται το σώμα και το αίμα του Κυρίου, αλλά η τομή και η διαίρεση γίνεται μόνο στα είδη του άρτου και του οίνου υπό τα οποία έχουμε το άχραντο σώμα και το τίμιο αίμα. Το σώμα όμως και το αίμα του Κυρίου «καθ’ ευατά» παραμένουν «άτμητα πάντη και αδιαίρετα», και ως εκ τούτου σε κάθε μέρος και τμήμα των καθαγιασμένων ειδών δεν είναι μέρος του σώματος και του αίματος του Κυρίου, αλλά όλος ο δεσπότης Χριστός.
Τι σημαίνουν αυτά; Ότι και εγώ και εσύ και ο άλλος και ο άλλος, και όλοι, όλοι οι χριστιανοί, από τα πρώτα χρόνια της ζωής της Εκκλησίας μας μέχρι σήμερα και μέχρι το τέλος των αιώνων, ολόκληρο τον Χριστό κοινωνούμε. Και αυτό γίνεται χωρίς ο Χριστός να χωρίζεται σε πολλούς, αλλά παραμένοντας πάντοτε ένας!
Δεν είναι θαύμα αυτό; Δεν είναι μέγα μυστήριο; Πώς είναι δυνατόν, ρωτά ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, το ένα εκείνο σώμα, σ’ όλη την οικουμένη να χωρίζεται πάντοτε για τόσες μυριάδες των πιστών που το κοινωνούν, και το κάθε μικρό τεμάχιό του να ανήκει ολόκληρο στον καθένα και συγχρόνως να μένει το ίδιο ολόκληρο; «Όλον εν εκάστω δια του μέρους γενέσθαι και αυτό μένειν εφ’ εαυτού όλον»;
Κατατεμαχίζεται για τον καθένα, διδάσκει και ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, και αγιάζει την ψυχή και το σώμα καθενός ο Χριστός «δια της ιδίας σαρκός», με το άχραντο σώμα Του, και, χωρίς να χωρίζεται, υπάρχει ολόκληρος σ’ όλους, ενώ είναι ένας παντού, «ολοκλήρως και αμερίστως εν όλοις εστίν εις υπάρχων πανταχή»!
Γι’ αυτό και ο λειτουργός κατά την ώρα της θείας Λειτουργίας, κατά την οποία επάνω στο άγιο Δισκάριο τεμαχίζει τον «αμνό», το τμήμα δηλαδή του προσφόρου που έχει επάνω του τα γράμματα ΙΣ-ΧΣ ΝΙ-ΚΑ, και το οποίο έχει ήδη καθαγιασθεί και μεταβληθεί στο σώμα του Χριστού, λέξει τα εξής λόγια: «Μελίζεται καὶ διαμερίζεται ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος, ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καὶ μηδέποτε δαπανώμενος, ἀλλὰ τοὺς μετέχοντας ἁγιάζων».
Δηλαδή, τεμαχίζεται και διαχωρίζεται ο αμνός του Θεού, αυτός που, ενώ τεμαχίζεται, δεν διαιρείται, αυτός που πάντοτε τον τρώγουμε, όμως ποτέ δεν δαπανάται, δεν τελειώνει, αλλά αγιάζει αυτούς που τον μεταλαμβάνουν.
Έγιναν κάποιες προσπάθειες από μερικούς να εξηγήσουν με παραδείγματα την ταυτόχρονη παρουσία ολόκληρου του Χριστού σε κάθε τεμάχιο του θείου σώματος. Είπαν λοιπόν ότι, όταν ένας καθρέπτης σπάσει σε πολλά κομμάτια, στο κάθε κομμάτι του μπορεί να απεικονίζεται η μορφή ενός ανθρώπου, η ίδια που απεικονιζόταν στον καθρέπτη πριν αυτός σπάσει. Στα πολλά θραύσματα πολλαπλασιάζεται η ίδια μορφή, χωρίς να αλλοιώνεται. Μια σφραγίδα μπορεί να αφήνει τα ίδια αποτυπώματα σε διάφορα έγγραφα, χωρίς η ίδια να ελαττώνεται ή να υφίσταται κάποια αλλαγή, έστω και αν τα έγγραφα είναι πολλά. Τη φωνή κάποιου που μιλά μπορούν να την ακούν με τον ίδιο τρόπο πολλοί ακροατές, χωρίς η φωνή του να διαιρείται στον καθένα, αλλά παραμένοντας ολόκληρη, όσο και αν είναι το πλήθος αυτών που την ακούν.
Στα παραδείγματα όμως αυτά δεν γίνεται κάτι παρόμοιο μ’ αυτό που έχουμε στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Στα θραύσματα του καθρέπτη έχουμε πολλές φορές την εικόνα αυτού που καθρεπτίζεται, όχι όμως ουσιαστικά και πραγματικά το ίδιο το πρόσωπό του. Σε πολλά έγγραφα μπορούν να υπάρχουν τα αποτυπώματα μιας σφραγίδας, έχουμε δηλαδή αυτό που ενεργεί επάνω τους η σφραγίδα, αλλά όχι την ίδια τη σφραγίδα. Και όταν όλοι ακούμε την ίδια φωνή κάποιου που μας μιλά, τη φωνή του δεχόμαστε ο καθένας, την ενέργεια που εκπέμπει ο ομιλητής και όχι τον ίδιο τον ομιλητή. Στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, όμως, δεν έχουμε απλώς την ενέργεια και τη χάρη του Κυρίου, αλλά τον ίδιο τον Κύριο «πραγματικώς και ουσιωδώς παρόντα». Και όσοι συμμετέχουμε στο μυστήριο αυτό, όλοι τον ίδιο τον Χριστό κοινωνούμε, όλοι ολόκληρο τον Χριστό, χωρίς αυτός να διαιρείται και χωρίς να δαπανάται. Και αυτό είναι ένα μοναδικό θαύμα, είναι τρισμέγιστο μυστήριο, και τίποτε παρόμοιο ή ανάλογό του δεν μπορούμε ποτέ και πουθενά να συναντήσουμε.
Παρά τα παραδείγματα λοιπόν που κατά καιρούς προτείνονται, με τα οποία προσπαθεί ο άνθρωπος να προσεγγίσει σ’ ένα βαθμό το μυστήριο, το συμπέρασμα, όπως το διατυπώνει ο αείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας, είναι ότι «το μυστήριον παραμένει πάντοτε μυστήριον πιστευτέον μάλλον και μετ’ ευλαβείας προσκυνούμενον παρα ερευνώμενον και υπό της ευολίσθου και ασθενούς του ανθρώπου διανοίας πολυπραγμονούμενον».
Απόσπασμα από το βιβλίο “Το μυστήριο της κοινωνίας του Θεού”
του Αρχιμ. Αστέριου Σ. Χατζηνικολάου
Πνευματικός ἀγώνας: Ἀποφθέγματα σύγχρονων γερόντων
Ή Γραφή είναι μία και αιώνια και αληθινή. Δεν μπορούμε να παίρνου με κομμάτια και να τη χρησιμοποιούμε όπως μας βολεύει. Έχουμε κάνει τον δικό μας Θεό. Κόβουμε και ράβουμε ότι μας συμφέρει.
Γέροντας Αμβρόσιος μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Ό θεός δεν επιτρέπει σ’ εμάς να βλέπουμε τον κόσμο των αοράτων, γιατί, αν τον βλέπαμε, θα τρελαινόμασταν. Αν βλέπαμε γύρω μας τι υπάρχει και κινείται, θα τρελαινόμασταν.
Γέροντας Αμβρόσιος μονής Δαδίου
* * * * * * * * *...
Όταν η ψυχή είναι ταραγμένη, θολώνει το λογικό και δε βλέπει καθαρά. μόνο, όταν η ψυχή είναι ήρεμη, φωτίζει το λογικό, για να βλέπει καθαρά την αιτία κάθε πράγματος.
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Από αυτά πού παίρνετε να δίνετε και στους φτωχούς, σ’ αυτούς πού δεν έχουν. Όχι να δίνετε από τα περισσεύματα σας ή τις κληρονο μιές. Αυτό δεν έχει καμιά αξία.
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε. Ένα πράγμα πού σώζει τις ψυχές είναι ή ελεημοσύνη. Εσείς κοιτάτε να φτιάχνετε εδώ τα σπίτια. Φτια χτέ κι ένα σπιτάκι στον Ουρανό, να σας περιμένει…
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Η στενοχώρια είναι η πιο μεγάλη αρρώστια, να τη διώχνετε.
Στην Εκκλησία βρίσκουμε την υγεία, την παρηγοριά, την ελπίδα και τη σωτηρία της ψυχής μας.
Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης
* * * * * * * * * *
Τι θέλει ο Κύριος; Αλήθεια, δικαιοσύνη και πίστη. Κι αυτά πού έχει ή καρδιά μας να τα έχουν και τα χείλη μας – όχι άλλα τα χείλη και άλλα ή καρδιά.
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω μόνο με τη σκέψη, χαλάς την πνευματική ατμόσφαιρα. Εμποδίζεις το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει
και επιτρέπεις στο διάβολο να μεγαλώσει το κακό. Εσύ πάντοτε να προσεύχεσαι, να αγαπάς και να συγχωρείς, διώχνοντας από μέσα σου κάθε κακό λογισμό.
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Όταν ο άνθρωπος δεν παρακολουθεί τον εαυτό του και δεν ξεσκονίζει την συνείδηση του, η συνείδησή του πιάνει πουρί και γίνεται αναίσθητος.Αμαρτάνει και είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Ό Θεός δεν μας κατηγορεί επειδή πέφτουμε, αλλά επειδή δεν σηκωνόμαστε. Ή ανθρώπινη φύσις, βλέπεις, είναι ευόλισθος.
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
H αγαθή συμπεριφορά πολύ εκτιμάται από τη Χάρη του Θεού, που είναι μαζί μας. Γι αυτό σας συνιστώ να είστε αγαθοί, γλυκείς, πράοι, ταπεινοί σε όλες τις κινήσεις.
Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός
* * * * * * * * *
Με την εξομολόγηση ο άνθρωπος πετάει από μέσα του ότι άχρηστο έχει και καρποφορεί πνευματικά.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
Όταν έρθει και κατοικήσει σε όλο το χώρο της ψυχή μας ο Χριστός, τότε φεύγουν όλα τα προβλήματα, όλες οι στενοχώριες. Τότε φεύγει και η αμαρτία.
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Μη ζηλεύετε ανθρώπους που έχουν χρήματα, ανέσεις, δόξα και ισχύ, αλλά εκείνους που ζουν με αρετή, λογική και ευσέβεια.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Η αιτία της αποτυχίας ενός ανθρώπου στον πνευματικό του σκοπό είναι η αμέλεια. Η αμέλεια μας επιβουλεύεται. Μοιάζει με ανομβρία από την oποία δεν φυτρώνει τίποτα. Ζημιώνει τους πάντες, Εμποδίζει εκείνους που θέλουν να ξεκινήσουν τον πνευματικό αγώνα. Σταματάει όσους προχώρησαν.Εκείνους που αγνοούν δεν τους αφήνει να μάθουν και εκείνους που πλανήθηκαν τους εμποδίζει να επιστρέψουν.
Γέροντας Ιωσήφ
* * * * * * * * *
Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Η κάθε ψυχή έχει την δική της μοναδικότητα, ποιότητα, και δεκτικότητα. Να μη θέλουμε να βάλουμε όλον τον κόσμο στο δικό μας καλούπι.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Αν έρθει η χάρη του Θεού, όλοι και όλα αλλάζουν, έλα όμως που για να έρθει, χρειάζεται πρώτα να ταπεινωθούμε!
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Να έχετε διαφάνεια. Να είσθε ειλικρινείς. Πέρα για πέρα. Το ναι να είναι ναι. Και το όχι, όχι. Μη ξεχνάτε ποτέ τούτο: Ό,τι έχετε στην καρδιά, δεν υποχρεούστε να το έχετε και στα χείλη. Μα, ό,τι έχετε στα χείλη, είναι απαραίτητο να το έχετε και στην καρδιά.
Γέροντας Ιωήλ
* * * * * * * *
Όταν πάει κανείς με τον διάβολο, με πονηριές, δεν ευλογεί ο Θεός τα έργα του. Ό,τι κάνουν οι άνθρωποι με πονηριά, δεν ευδοκιμεί. Μπορεί να φαίνεται ότι προχωράει, αλλά τελικά θα σωριάσει. Το κυριότερο είναι να ξεκινά κανείς από την ευλογία του Θεού για ό,τι κάνει! Ο άνθρωπος, όταν είναι δίκαιος, έχει τον Θεό με το μέρος του. Και όταν έχει και λίγη παρρησία στον Θεό, τότε θαύματα γίνονται. Όταν κανείς βαδίζει με το Ευαγγέλιο, δικαιούται την θεία βοήθεια.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Να αρκείστε σ’ αυτά πού σας λέγουν. Μη προσπαθείτε, να αποσπάσετε με πλάγιους τρόπους από τον άλλο κάτι πού δεν θέλει να σας το είπε από μόνος του.
Γέροντας Ιωήλ
* * * * * * * * * *
Πολλοί λένε ότι η χριστιανική ζωή είναι δυσάρεστη και δύσκολη, εγώ λέω ότι είναι ευχάριστη και εύκολη, αλλά απαιτεί δυο προϋποθέσεις: ταπείνωση και αγάπη. Να μην υπερηφανεύεστε, όταν σας επαινούν. Και να μη πικραίνεστε, όταν σας κατηγορούν. Να σας ενδιαφέρει μόνο, τι γνώμη έχει για σας ο Θεός, ο ετάζων καρδίας και νεφρούς. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν την αλήθεια.
Γέροντας Ιωήλ
* * * * * * * * *
Όταν ο άνθρωπος ζει χωρίς Θεό, χωρίς γαλήνη, χωρίς εμπιστοσύνη, αλλά με άγχος, αγωνία, κατάθλιψη, απελπισία, αποκτάει ασθένειες σωματικές και ψυχικές. Η ψυχασθένεια, η νευρασθένεια, ο διχασμός είναι δαιμονικές καταστάσεις.
Γέροντας Πορφύριος
* * * * * * * * * *
Όταν κάνουμε κάτι για να επιδειχθούμε καταντούμε άδειοι ψυχικά. Ότι κάνουμε, να το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε τον Θεό ανιδιοτελώς, χωρίς εγωισμό, χωρίς υπερηφάνεια, χωρίς κενοδοξία, χωρίς, χωρίς, χωρίς….
Γέροντας Πορφύριος
* * * * * * * * * * * * * * *
Η χάρη του Παναγίου Πνεύματος κάνει τον άνθρωπο να ἐκπέμπει ακτίνες. Πρέπει όμως ὁ άλλος νὰ έχει καλό δέκτη γιὰ νὰ τὸ καταλάβει.
Γέροντας Αμφιλόχιος
* * * * * * * * * *
Όταν υπάρχει ο φόβος του Θεού δίνεται ἡ σοφία.
Γέροντας Αμφιλόχιος
* * * * * * * * * * *
Όλα τα ζητήματά σου να τ᾿ αφήσεις στα χέρια του Θεού. Ό,τι θέλεις να το ζητάς σαν το παιδί από τον πατέρα του.
Γέροντας Αμφιλόχιος
* * * * * * * * * *
Όταν χάνεται τη θεία χάρη, να μη κάνετε τίποτα.Να συνεχίζεται τη ζωή σας απλά,απαλά, ώσπου χωρίς αγωνία να έρθει πάλι η αγάπη και ο έρωτας και η λαχτάρα στον Χριστό.Και τότε η χάρις σας γεμίζει και χαιρόσαστε.
Γέροντας Πορφύριος
* * * * * * * * * * * *
Για να πάψει ο νους μας να παράγει κακούς λογισμούς, πρέπει να λείψει η πονηρία. Τότε ο άνθρωπος έχει πνευματική υγεία
Γέροντας Παΐσιοs
* * * * * * * * * * *
Όσο περισσότερο κοπιάζεις, τόσο περισσότερη χαρά και περισσότερη χάρι θα πάρεις από τον Θεό
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
Όταν κανείς προκόβει πνευματικά, μέσα του έχει μία χαρά, μία ειρήνη, μία ευχαρίστηση
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
΄Ενας πνευματικός άνθρωπος δεν έχει θλίψεις. Όταν η αγάπη αυξηθεί και καεί η καρδιά από τον θείο έρωτα, δεν μπορεί να σταθεί πλέον θλίψη. Η μεγάλη αγάπη προς το Χριστό υπερνικά τους πόνους και τις ταλαιπωρίες που του προξενούν οι άνθρωποι.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
Ο Θεός δεν έχει περιγραφή και τέρμα· ούτε και οι ιδιότητές Του είναι δυνατό να έχουν. Μπαίνοντας ο άνθρωπος, δια της Χάριτος του
Γέροντας Ιωσήφ ο ησυχαστής
* * * * * * * * * *
Χωρίς την ψυχήν μας καθαρήν, δεν έχουμε κανένα όφελος από τη Θεία Κοινωνία. Για αυτό να μη διστάζετε, να μην ντρέπεστε και να εξομολογείσθε. Ότι και αν έχετε κάνει, την πιο μεγάλη αμαρτία, ο πνευματικός έχει την εξουσία από το Χριστό και από τους Αποστόλους με το πετραχήλι του να τη συγχωρήσει.
Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης
Γέροντας Αμβρόσιος μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Ό θεός δεν επιτρέπει σ’ εμάς να βλέπουμε τον κόσμο των αοράτων, γιατί, αν τον βλέπαμε, θα τρελαινόμασταν. Αν βλέπαμε γύρω μας τι υπάρχει και κινείται, θα τρελαινόμασταν.
Γέροντας Αμβρόσιος μονής Δαδίου
* * * * * * * * *...
Όταν η ψυχή είναι ταραγμένη, θολώνει το λογικό και δε βλέπει καθαρά. μόνο, όταν η ψυχή είναι ήρεμη, φωτίζει το λογικό, για να βλέπει καθαρά την αιτία κάθε πράγματος.
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Από αυτά πού παίρνετε να δίνετε και στους φτωχούς, σ’ αυτούς πού δεν έχουν. Όχι να δίνετε από τα περισσεύματα σας ή τις κληρονο μιές. Αυτό δεν έχει καμιά αξία.
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε. Ένα πράγμα πού σώζει τις ψυχές είναι ή ελεημοσύνη. Εσείς κοιτάτε να φτιάχνετε εδώ τα σπίτια. Φτια χτέ κι ένα σπιτάκι στον Ουρανό, να σας περιμένει…
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Η στενοχώρια είναι η πιο μεγάλη αρρώστια, να τη διώχνετε.
Στην Εκκλησία βρίσκουμε την υγεία, την παρηγοριά, την ελπίδα και τη σωτηρία της ψυχής μας.
Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης
* * * * * * * * * *
Τι θέλει ο Κύριος; Αλήθεια, δικαιοσύνη και πίστη. Κι αυτά πού έχει ή καρδιά μας να τα έχουν και τα χείλη μας – όχι άλλα τα χείλη και άλλα ή καρδιά.
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω μόνο με τη σκέψη, χαλάς την πνευματική ατμόσφαιρα. Εμποδίζεις το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει
και επιτρέπεις στο διάβολο να μεγαλώσει το κακό. Εσύ πάντοτε να προσεύχεσαι, να αγαπάς και να συγχωρείς, διώχνοντας από μέσα σου κάθε κακό λογισμό.
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Όταν ο άνθρωπος δεν παρακολουθεί τον εαυτό του και δεν ξεσκονίζει την συνείδηση του, η συνείδησή του πιάνει πουρί και γίνεται αναίσθητος.Αμαρτάνει και είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Ό Θεός δεν μας κατηγορεί επειδή πέφτουμε, αλλά επειδή δεν σηκωνόμαστε. Ή ανθρώπινη φύσις, βλέπεις, είναι ευόλισθος.
Γέροντας Αμβρόσιος Μονής Δαδίου
* * * * * * * * *
H αγαθή συμπεριφορά πολύ εκτιμάται από τη Χάρη του Θεού, που είναι μαζί μας. Γι αυτό σας συνιστώ να είστε αγαθοί, γλυκείς, πράοι, ταπεινοί σε όλες τις κινήσεις.
Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός
* * * * * * * * *
Με την εξομολόγηση ο άνθρωπος πετάει από μέσα του ότι άχρηστο έχει και καρποφορεί πνευματικά.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
Όταν έρθει και κατοικήσει σε όλο το χώρο της ψυχή μας ο Χριστός, τότε φεύγουν όλα τα προβλήματα, όλες οι στενοχώριες. Τότε φεύγει και η αμαρτία.
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Μη ζηλεύετε ανθρώπους που έχουν χρήματα, ανέσεις, δόξα και ισχύ, αλλά εκείνους που ζουν με αρετή, λογική και ευσέβεια.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Η αιτία της αποτυχίας ενός ανθρώπου στον πνευματικό του σκοπό είναι η αμέλεια. Η αμέλεια μας επιβουλεύεται. Μοιάζει με ανομβρία από την oποία δεν φυτρώνει τίποτα. Ζημιώνει τους πάντες, Εμποδίζει εκείνους που θέλουν να ξεκινήσουν τον πνευματικό αγώνα. Σταματάει όσους προχώρησαν.Εκείνους που αγνοούν δεν τους αφήνει να μάθουν και εκείνους που πλανήθηκαν τους εμποδίζει να επιστρέψουν.
Γέροντας Ιωσήφ
* * * * * * * * *
Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Η κάθε ψυχή έχει την δική της μοναδικότητα, ποιότητα, και δεκτικότητα. Να μη θέλουμε να βάλουμε όλον τον κόσμο στο δικό μας καλούπι.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Αν έρθει η χάρη του Θεού, όλοι και όλα αλλάζουν, έλα όμως που για να έρθει, χρειάζεται πρώτα να ταπεινωθούμε!
Γέροντας Πορφύριos
* * * * * * * * *
Να έχετε διαφάνεια. Να είσθε ειλικρινείς. Πέρα για πέρα. Το ναι να είναι ναι. Και το όχι, όχι. Μη ξεχνάτε ποτέ τούτο: Ό,τι έχετε στην καρδιά, δεν υποχρεούστε να το έχετε και στα χείλη. Μα, ό,τι έχετε στα χείλη, είναι απαραίτητο να το έχετε και στην καρδιά.
Γέροντας Ιωήλ
* * * * * * * *
Όταν πάει κανείς με τον διάβολο, με πονηριές, δεν ευλογεί ο Θεός τα έργα του. Ό,τι κάνουν οι άνθρωποι με πονηριά, δεν ευδοκιμεί. Μπορεί να φαίνεται ότι προχωράει, αλλά τελικά θα σωριάσει. Το κυριότερο είναι να ξεκινά κανείς από την ευλογία του Θεού για ό,τι κάνει! Ο άνθρωπος, όταν είναι δίκαιος, έχει τον Θεό με το μέρος του. Και όταν έχει και λίγη παρρησία στον Θεό, τότε θαύματα γίνονται. Όταν κανείς βαδίζει με το Ευαγγέλιο, δικαιούται την θεία βοήθεια.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * *
Να αρκείστε σ’ αυτά πού σας λέγουν. Μη προσπαθείτε, να αποσπάσετε με πλάγιους τρόπους από τον άλλο κάτι πού δεν θέλει να σας το είπε από μόνος του.
Γέροντας Ιωήλ
* * * * * * * * * *
Πολλοί λένε ότι η χριστιανική ζωή είναι δυσάρεστη και δύσκολη, εγώ λέω ότι είναι ευχάριστη και εύκολη, αλλά απαιτεί δυο προϋποθέσεις: ταπείνωση και αγάπη. Να μην υπερηφανεύεστε, όταν σας επαινούν. Και να μη πικραίνεστε, όταν σας κατηγορούν. Να σας ενδιαφέρει μόνο, τι γνώμη έχει για σας ο Θεός, ο ετάζων καρδίας και νεφρούς. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν την αλήθεια.
Γέροντας Ιωήλ
* * * * * * * * *
Όταν ο άνθρωπος ζει χωρίς Θεό, χωρίς γαλήνη, χωρίς εμπιστοσύνη, αλλά με άγχος, αγωνία, κατάθλιψη, απελπισία, αποκτάει ασθένειες σωματικές και ψυχικές. Η ψυχασθένεια, η νευρασθένεια, ο διχασμός είναι δαιμονικές καταστάσεις.
Γέροντας Πορφύριος
* * * * * * * * * *
Όταν κάνουμε κάτι για να επιδειχθούμε καταντούμε άδειοι ψυχικά. Ότι κάνουμε, να το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε τον Θεό ανιδιοτελώς, χωρίς εγωισμό, χωρίς υπερηφάνεια, χωρίς κενοδοξία, χωρίς, χωρίς, χωρίς….
Γέροντας Πορφύριος
* * * * * * * * * * * * * * *
Η χάρη του Παναγίου Πνεύματος κάνει τον άνθρωπο να ἐκπέμπει ακτίνες. Πρέπει όμως ὁ άλλος νὰ έχει καλό δέκτη γιὰ νὰ τὸ καταλάβει.
Γέροντας Αμφιλόχιος
* * * * * * * * * *
Όταν υπάρχει ο φόβος του Θεού δίνεται ἡ σοφία.
Γέροντας Αμφιλόχιος
* * * * * * * * * * *
Όλα τα ζητήματά σου να τ᾿ αφήσεις στα χέρια του Θεού. Ό,τι θέλεις να το ζητάς σαν το παιδί από τον πατέρα του.
Γέροντας Αμφιλόχιος
* * * * * * * * * *
Όταν χάνεται τη θεία χάρη, να μη κάνετε τίποτα.Να συνεχίζεται τη ζωή σας απλά,απαλά, ώσπου χωρίς αγωνία να έρθει πάλι η αγάπη και ο έρωτας και η λαχτάρα στον Χριστό.Και τότε η χάρις σας γεμίζει και χαιρόσαστε.
Γέροντας Πορφύριος
* * * * * * * * * * * *
Για να πάψει ο νους μας να παράγει κακούς λογισμούς, πρέπει να λείψει η πονηρία. Τότε ο άνθρωπος έχει πνευματική υγεία
Γέροντας Παΐσιοs
* * * * * * * * * * *
Όσο περισσότερο κοπιάζεις, τόσο περισσότερη χαρά και περισσότερη χάρι θα πάρεις από τον Θεό
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
Όταν κανείς προκόβει πνευματικά, μέσα του έχει μία χαρά, μία ειρήνη, μία ευχαρίστηση
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
΄Ενας πνευματικός άνθρωπος δεν έχει θλίψεις. Όταν η αγάπη αυξηθεί και καεί η καρδιά από τον θείο έρωτα, δεν μπορεί να σταθεί πλέον θλίψη. Η μεγάλη αγάπη προς το Χριστό υπερνικά τους πόνους και τις ταλαιπωρίες που του προξενούν οι άνθρωποι.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * *
Ο Θεός δεν έχει περιγραφή και τέρμα· ούτε και οι ιδιότητές Του είναι δυνατό να έχουν. Μπαίνοντας ο άνθρωπος, δια της Χάριτος του
Γέροντας Ιωσήφ ο ησυχαστής
* * * * * * * * * *
Χωρίς την ψυχήν μας καθαρήν, δεν έχουμε κανένα όφελος από τη Θεία Κοινωνία. Για αυτό να μη διστάζετε, να μην ντρέπεστε και να εξομολογείσθε. Ότι και αν έχετε κάνει, την πιο μεγάλη αμαρτία, ο πνευματικός έχει την εξουσία από το Χριστό και από τους Αποστόλους με το πετραχήλι του να τη συγχωρήσει.
Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης
Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013
Απεβίωσε ο Μητροπολίτης Αργολίδος Ιάκωβος (Βιογραφικό)
Εξεδήμησεν προς Κύριον σήμερα στις 7:15 το πρωί, ο μακαριστός Μητροπολίτης Αργολίδος κυρός Ιάκωβος Β΄ ύστερα από νοσηλεία 15 ημερών στην εντατική μονάδα του νοσοκομείου Αλεξάνδρα στην Αθήνα. Για την κοίμηση του Ιεράρχη έχει ήδη ενημερωθεί η Ιερά Σύνοδος η οποία αναμένεται να ορίσει ως τοποτηρητή του κενού Μητροπολιτικού θρόνου τον παλαιότερο Επίσκοπο εκ των όμορων Μητροπόλεων.
+Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Β΄ 1932-2013
Ο κατά κόσμο Δαμιανός Παχής γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής το 1932,όπου παρακολούθησε τα εγκύκλια και γυμνασιακά μαθήματα. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1959. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1959 και Πρεσβύτερος στις 19 Απριλίου 1960. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στην Μητρόπολη Άρτας. Στις 18 Νοεμβρίου 1985 εξελέγη Μητροπολίτης Αργολίδος στην θέση που είχε μέχρι τότε ο προκάτοχός του μακαριστός Χρυσόστομος Δεληγιανόπουλος.
Ο Θεός αξίωσε την Αργολίδα να έχει για 28 χρόνια ένα Ποιμενάρχη γαλήνιο, ακάματο, εμπνευσμένο κα φιλάνθρωπο. Ιεροκήρυκας στην Άρτα, κήρυξε το Θείο Λόγο, περιδιαβαίνοντας όλα τα χωριά του κάμπου και όλους τους οικισμούς του ορεινού όγκου των Αθαμανικών ορέων. Από το ιστορικό Πέττα στο Βουλγαρέλι κι από κει στους Μελισουργολύς και την Κυψέλη.
Ακούραστος εργάτης της Εκκλησίας, κατάφερε με την Θεία Χάρι, να αγγίξει τις πονεμένες ψυχές, να παρηγορήσει με τον ήπιο γλυκύ του λόγο τις πικραμένες καρδιές, να μοιραστεί την δύσκολη και ταπεινή ζωή τους. Υπήρξε ο αγαπημένος Ιεροκήρυκας της Άρτας. Χαρακτηριστική η χαρμολύπη των Αρτινών, που συγκινημένοι και με δάκρυα στα μάτια, κατέφθασαν από την πόλη και τα χωριά τους, κατά την ενθρόνισή του στο θρόνο του Μητροπολίτη Αργολίδος.
Λύπη, γιατί έχαναν έναν αδελφό, ένα πατέρα, ένα φωτισμένο κληρικό. Χαρά, γιατί ο άνθρωπος τους αξιώθηκε της Αρχιεροσύνης στην οποία τον τοποθέτησε το θέλημα του Θεού, και του υψηλού χρέους να διδάσκει την πραγματική, ενάρετη και χριστιανική ζωή.
Ιερατικά συνέδρια, σχολές Αγιογραφίας και Ψαλτικής, φιλανθρωπίες , Ιεραποστολή ,ανάπτυξη του Ραδιοφωνικού σταθμού, είναι τα ελάχιστα από όσα θα μπορούσε να απαριθμήσει κάποιος, μιας και ο Μητροπολίτης Ιάκωβος ήταν ταπεινός και σεμνός και δεν ήθελε τα όσα κάνει να τα δημοσιοποιεί, εξάλλου τόνιζε πως: ότι κάνει η δεξιά σου να μην το ξέρει η αριστερά σου . Προστατεύει τα Μοναστήρια και τους Ναοὺς και φτιάχνει μεγαλοπρεπή Ναό για τον προστάτη και πολιούχο της πόλεως Ναυπλίου Άγιο Αναστάσιο.
Έργο ζωής υπήρξε η συνεχής και αδιάλειπτος προσπάθειά του για τον εντοπισμό και την μετακομιδή στο Άργος, των Αγίων Λειψάνων του Αγίου Πέτρου, Επισκόπου Άργους του Θαυματουργού. Προσπάθεια που τελικά πέτυχε και έτσι στις 19 Ιανουαρίου του 2008, πήρε στα χέρια του, πλήρης συγκινήσεως και ιερού δέους τα Άγια Λείψανα του Αγίου Πέτρου και προκατόχου του στον θρόνο της Επισκοπής.
Τελικά ο χρόνος τον Λύγισε και μετά από ένα ατύχημα που είχε η υγεία του κλονίστηκε ,αναγκάζεται βλέποντας πως δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα Αρχιερατικά του καθήκοντα δηλώνει παραίτηση στην Ιερά Σύνοδο ,τον Ιανουάριο του 2013. Κατόπιν μετά κι από αυτό η υγεία του επιβαρύνεται όλο και περισσότερο, στο τελευταίο Ιερατικό συνέδριο της Μητροπόλεως Αργολίδος και φανερά εξασθενημένος, χαιρετά τους Ιερείς της Μητροπόλεως του λες και διαισθανόταν πως θα ήταν η τελευταία φορά που θα τους έβλεπε… Τους συμβουλεύει ,δεν διστάζει να ζητήσει δημοσίως συγνώμη αν πίκρανε ή στενοχώρησε κάποιο Ιερέα . Τελικά αποχωρεί από το συνέδριο με την ελπίδα και πίστη πως στον επισκοπικό θρόνο της Αργολίδος ,που τόσο πολύ αγάπησε και υπηρέτησε με όλη του τη δύναμη ,θα είναι ο επίσκοπος Επιδαύρου Καλλίνικος ,που τόσο πολύ αγάπησε.
Μετά από αυτό ο Μητροπολίτης μεταφέρεται στην Αθήνα και στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα για εξετάσεις ,που τελικά δεν ολοκληρώνονται γιατί η υγεία του Επισκόπου κλονίζεται ακόμα πιο πολύ . Προβλήματα και ανεπανόρθωτη ζημιά στην καρδία του καθώς και στο αναπνευστικό του κάνει του θεράποντες ιατρούς του να τον διασωληνώσουν στην εντατική του νοσοκομείου. Κοντά του παραμέναν μόνο κάποιοι μοναχοί για να τον προσέχουν. Καθημερινά επισκέπτονταν το νοσοκομείο Αρχιερείς, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πολιτικοί ,απλός κόσμος. Το ενδιαφέρον για την υγεία του στην Αργολίδα από τον κόσμο ήταν μεγάλο, καθημερινά στα γραφεία της Μητροπόλεως το τηλέφωνο χτυπούσε ασταμάτητα, όλοι ήθελαν να μάθουν τι κάνει ο Ποιμενάρχης τους …
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
+Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Β΄ 1932-2013
Ο κατά κόσμο Δαμιανός Παχής γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής το 1932,όπου παρακολούθησε τα εγκύκλια και γυμνασιακά μαθήματα. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1959. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1959 και Πρεσβύτερος στις 19 Απριλίου 1960. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στην Μητρόπολη Άρτας. Στις 18 Νοεμβρίου 1985 εξελέγη Μητροπολίτης Αργολίδος στην θέση που είχε μέχρι τότε ο προκάτοχός του μακαριστός Χρυσόστομος Δεληγιανόπουλος.
Ο Θεός αξίωσε την Αργολίδα να έχει για 28 χρόνια ένα Ποιμενάρχη γαλήνιο, ακάματο, εμπνευσμένο κα φιλάνθρωπο. Ιεροκήρυκας στην Άρτα, κήρυξε το Θείο Λόγο, περιδιαβαίνοντας όλα τα χωριά του κάμπου και όλους τους οικισμούς του ορεινού όγκου των Αθαμανικών ορέων. Από το ιστορικό Πέττα στο Βουλγαρέλι κι από κει στους Μελισουργολύς και την Κυψέλη.
Ακούραστος εργάτης της Εκκλησίας, κατάφερε με την Θεία Χάρι, να αγγίξει τις πονεμένες ψυχές, να παρηγορήσει με τον ήπιο γλυκύ του λόγο τις πικραμένες καρδιές, να μοιραστεί την δύσκολη και ταπεινή ζωή τους. Υπήρξε ο αγαπημένος Ιεροκήρυκας της Άρτας. Χαρακτηριστική η χαρμολύπη των Αρτινών, που συγκινημένοι και με δάκρυα στα μάτια, κατέφθασαν από την πόλη και τα χωριά τους, κατά την ενθρόνισή του στο θρόνο του Μητροπολίτη Αργολίδος.
Λύπη, γιατί έχαναν έναν αδελφό, ένα πατέρα, ένα φωτισμένο κληρικό. Χαρά, γιατί ο άνθρωπος τους αξιώθηκε της Αρχιεροσύνης στην οποία τον τοποθέτησε το θέλημα του Θεού, και του υψηλού χρέους να διδάσκει την πραγματική, ενάρετη και χριστιανική ζωή.
Ιερατικά συνέδρια, σχολές Αγιογραφίας και Ψαλτικής, φιλανθρωπίες , Ιεραποστολή ,ανάπτυξη του Ραδιοφωνικού σταθμού, είναι τα ελάχιστα από όσα θα μπορούσε να απαριθμήσει κάποιος, μιας και ο Μητροπολίτης Ιάκωβος ήταν ταπεινός και σεμνός και δεν ήθελε τα όσα κάνει να τα δημοσιοποιεί, εξάλλου τόνιζε πως: ότι κάνει η δεξιά σου να μην το ξέρει η αριστερά σου . Προστατεύει τα Μοναστήρια και τους Ναοὺς και φτιάχνει μεγαλοπρεπή Ναό για τον προστάτη και πολιούχο της πόλεως Ναυπλίου Άγιο Αναστάσιο.
Έργο ζωής υπήρξε η συνεχής και αδιάλειπτος προσπάθειά του για τον εντοπισμό και την μετακομιδή στο Άργος, των Αγίων Λειψάνων του Αγίου Πέτρου, Επισκόπου Άργους του Θαυματουργού. Προσπάθεια που τελικά πέτυχε και έτσι στις 19 Ιανουαρίου του 2008, πήρε στα χέρια του, πλήρης συγκινήσεως και ιερού δέους τα Άγια Λείψανα του Αγίου Πέτρου και προκατόχου του στον θρόνο της Επισκοπής.
Τελικά ο χρόνος τον Λύγισε και μετά από ένα ατύχημα που είχε η υγεία του κλονίστηκε ,αναγκάζεται βλέποντας πως δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα Αρχιερατικά του καθήκοντα δηλώνει παραίτηση στην Ιερά Σύνοδο ,τον Ιανουάριο του 2013. Κατόπιν μετά κι από αυτό η υγεία του επιβαρύνεται όλο και περισσότερο, στο τελευταίο Ιερατικό συνέδριο της Μητροπόλεως Αργολίδος και φανερά εξασθενημένος, χαιρετά τους Ιερείς της Μητροπόλεως του λες και διαισθανόταν πως θα ήταν η τελευταία φορά που θα τους έβλεπε… Τους συμβουλεύει ,δεν διστάζει να ζητήσει δημοσίως συγνώμη αν πίκρανε ή στενοχώρησε κάποιο Ιερέα . Τελικά αποχωρεί από το συνέδριο με την ελπίδα και πίστη πως στον επισκοπικό θρόνο της Αργολίδος ,που τόσο πολύ αγάπησε και υπηρέτησε με όλη του τη δύναμη ,θα είναι ο επίσκοπος Επιδαύρου Καλλίνικος ,που τόσο πολύ αγάπησε.
Μετά από αυτό ο Μητροπολίτης μεταφέρεται στην Αθήνα και στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα για εξετάσεις ,που τελικά δεν ολοκληρώνονται γιατί η υγεία του Επισκόπου κλονίζεται ακόμα πιο πολύ . Προβλήματα και ανεπανόρθωτη ζημιά στην καρδία του καθώς και στο αναπνευστικό του κάνει του θεράποντες ιατρούς του να τον διασωληνώσουν στην εντατική του νοσοκομείου. Κοντά του παραμέναν μόνο κάποιοι μοναχοί για να τον προσέχουν. Καθημερινά επισκέπτονταν το νοσοκομείο Αρχιερείς, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πολιτικοί ,απλός κόσμος. Το ενδιαφέρον για την υγεία του στην Αργολίδα από τον κόσμο ήταν μεγάλο, καθημερινά στα γραφεία της Μητροπόλεως το τηλέφωνο χτυπούσε ασταμάτητα, όλοι ήθελαν να μάθουν τι κάνει ο Ποιμενάρχης τους …
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Βίντεο από την υποδοχή του σκηνώματος στο Άργος, του Μακαριστού Ποιμενάρχη Αργολίδας
Πλήθος κόσμου συρρέει από το μεσημέρι στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Πέτρου Άργους για να αποτίσει τιμή στον Ποιμενάρχη της Αργολίδας κυρό Ιάκωβο Β΄.
Το πρόσωπο του επί 28 και πλέον χρόνια Ποιμενάρχη Αργολίδος, όπως μπορείτε να δείτε στο βίντεο είναι χαμογελαστό, στέλνοντας μας έτσι, ακόμα και αυτή την ύστατη στιγμή του αποχαιρετισμού, αισιόδοξο μήνυμα σε όλους μας. Ας έχουμε όλοι την ευλογία του.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Το πρόσωπο του επί 28 και πλέον χρόνια Ποιμενάρχη Αργολίδος, όπως μπορείτε να δείτε στο βίντεο είναι χαμογελαστό, στέλνοντας μας έτσι, ακόμα και αυτή την ύστατη στιγμή του αποχαιρετισμού, αισιόδοξο μήνυμα σε όλους μας. Ας έχουμε όλοι την ευλογία του.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Η Αργολίδα υποδέχθηκε το σκήνωμα του Ποιμενάρχη της Ιακώβου Β΄
Για τελευταία φορά υποδέχθηκαν σήμερα Τρίτη 26 Μαρτίου 2013 κλήρος και λαός το σκήνωμα του μακαριστού ποιμενάρχη τους Ιακώβου του Β΄.
Η υποδοχή έγινε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου στην πόλη του Άργους.
Το σκήνωμα θα παραμείνει για μια ημέρα στο Αργος και αύριο εν πομπή θα μεταφερθεί στον προσκυνηματικό ναό του Αγίου Αναστασίου στο Ναύπλιο.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Πέμπτη το μεσημέρι χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου.
Τοποτηρητής για τον επισκοπικό θρόνο της Αργολίδος ορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο ο μητροπολίτης Μαντινείας Αλέξανδρος.
Παρών στην υποδοχή του σκηνώματος του Ιακώβου ήταν ο δήμαρχος της πόλης του Άργους –Μυκηνών Δ. Καμπόσος καθώς κι ο βουλευτής Αργολίδος Ι. Ανδριανός.
Αξιοσημείωτο ήταν το πρόσωπο του Μητροπολίτη Ιακώβου που ήταν χαμογελαστό…
Μαζί με τον μητροπολίτη Μαντινείας Αλέξανδρο ήταν κι επίσκοπος Επιδαύρου Καλλίνικος πνευματικό παιδί του κυρού Ιακώβου.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Η υποδοχή έγινε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου στην πόλη του Άργους.
Το σκήνωμα θα παραμείνει για μια ημέρα στο Αργος και αύριο εν πομπή θα μεταφερθεί στον προσκυνηματικό ναό του Αγίου Αναστασίου στο Ναύπλιο.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Πέμπτη το μεσημέρι χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου.
Τοποτηρητής για τον επισκοπικό θρόνο της Αργολίδος ορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο ο μητροπολίτης Μαντινείας Αλέξανδρος.
Παρών στην υποδοχή του σκηνώματος του Ιακώβου ήταν ο δήμαρχος της πόλης του Άργους –Μυκηνών Δ. Καμπόσος καθώς κι ο βουλευτής Αργολίδος Ι. Ανδριανός.
Αξιοσημείωτο ήταν το πρόσωπο του Μητροπολίτη Ιακώβου που ήταν χαμογελαστό…
Μαζί με τον μητροπολίτη Μαντινείας Αλέξανδρο ήταν κι επίσκοπος Επιδαύρου Καλλίνικος πνευματικό παιδί του κυρού Ιακώβου.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Η Ιερά Σύνοδος για την εκδημία του Μητροπολίτη Αργολίδος
Η Εκκλησία της Ελλάδος με βαθειά συγκίνηση αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργολίδος, κυρού Ιακώβου.
Ο εκλιπών Ιεράρχης εξεδήμησε προς Κύριον σε ηλικία 81 ετών.
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Αργολίδος γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής το 1932. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1959 και Πρεσβύτερος το 1960.
Υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Άρτης ως Ιεροκήρυκας. Μητροπολίτης Αργολίδος χειροτονήθηκε το 1985.
Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Μητροπολίτου Αργολίδος, θα ψαλεί στον Ιερό Αγίου Αναστασίου Ναυπλίου την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 12.00 προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Ο εκλιπών Ιεράρχης εξεδήμησε προς Κύριον σε ηλικία 81 ετών.
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Αργολίδος γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής το 1932. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1959 και Πρεσβύτερος το 1960.
Υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Άρτης ως Ιεροκήρυκας. Μητροπολίτης Αργολίδος χειροτονήθηκε το 1985.
Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Μητροπολίτου Αργολίδος, θα ψαλεί στον Ιερό Αγίου Αναστασίου Ναυπλίου την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 12.00 προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012
Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012
Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΔΟΜΒΟΥΣ
Xτίστηκε από τον Όσιο Σεραφείμ προς το τέλος του 16ου - αρχές 17ου μ.χ. αιώνα, κοντά στη βουνοκορφή "Παλιοβούνα" του Ελικώνα, στα νότια-νοτιοδυτικά του νομού Βοιωτίας.
Το μοναστήρι βρίσκεται σχετικά κοντά στις παραλιακές τοποθεσίες "Ζάλτσα" και "Καραχάλιος".
Κάθε χρόνο, στις 6 Μαΐου (μνήμη του θανάτου του Οσίου), πολλοί είναι οι προσκυνητές που έρχονται στη Μονή να προσκυνήσουν τον Όσιο, και να ζητήσουν την βοήθεια του.
Τη Μονή διακονούν καλόγεροι και η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε άντρες
Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Στον πρόναο του καθολικού βρίσκεται ο τάφος του Αγίου.
Για να φτάσει κανείς στο μοναστήρι του Όσιου Σεραφείμ υπάρχουν τρεις διαφορετικοί δρόμοι, όλοι χωμάτινοι. Ο ένας από το χωριό Πρόδρομος (Χώστια), ο άλλος από τον κόλπο της Ζάλτσας προς την Ανατολή και ο τρίτος και πιο δύσκολος (τον οποίο βλέπετε στη φωτογραφία) από την Παλιοβούνα, την κορυφή του Ελικώνα.
Το μοναστήρι βρίσκεται σχετικά κοντά στις παραλιακές τοποθεσίες "Ζάλτσα" και "Καραχάλιος".
Κάθε χρόνο, στις 6 Μαΐου (μνήμη του θανάτου του Οσίου), πολλοί είναι οι προσκυνητές που έρχονται στη Μονή να προσκυνήσουν τον Όσιο, και να ζητήσουν την βοήθεια του.
Τη Μονή διακονούν καλόγεροι και η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε άντρες
Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Στον πρόναο του καθολικού βρίσκεται ο τάφος του Αγίου.
Για να φτάσει κανείς στο μοναστήρι του Όσιου Σεραφείμ υπάρχουν τρεις διαφορετικοί δρόμοι, όλοι χωμάτινοι. Ο ένας από το χωριό Πρόδρομος (Χώστια), ο άλλος από τον κόλπο της Ζάλτσας προς την Ανατολή και ο τρίτος και πιο δύσκολος (τον οποίο βλέπετε στη φωτογραφία) από την Παλιοβούνα, την κορυφή του Ελικώνα.
Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος Κοκκιναρά Πεντέλης
Η Ιερά Μονή του Αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος και ιαματικού Παντελεήμονος βρίσκεται στα βόρεια όρια του κτήματος της παλαιφάτου και ιστορικής Ιεράς Μονής των Ασωμάτων, της ονομαζομένης Πετράκη.
Βρίσκετε στην περιοχή Κοκκιναρά του Πεντελικού όρους, λίγο πιο κάτω από την κορυφή Άγιος Παντελεήμων (870μ.).
Σήμερα στο Ι. Μετόχιο του Αγ. Παντελεήμονος εγκαταβιώνουν εννέα μοναχοί και ιερομόναχοι υπό τον Γέροντα Ονούφριο, έχοντας αναλάβει αγώνα αναμορφώσεως και καλλωπισμού του.
Μεταξύ αυτών και εκτός των παλαιοτέρων πατέρων έχουν καρεί στο Μετόχι από το 2007 και εξής υπό του Πανοσιολ. Καθηγουμένου Αρχιμ. Ιακώβου Μπιζαούρτη έξι νέοι πατέρες, αγωνιζόμενοι «τόν καλόν αγώνα»
Βρίσκετε στην περιοχή Κοκκιναρά του Πεντελικού όρους, λίγο πιο κάτω από την κορυφή Άγιος Παντελεήμων (870μ.).
Σήμερα στο Ι. Μετόχιο του Αγ. Παντελεήμονος εγκαταβιώνουν εννέα μοναχοί και ιερομόναχοι υπό τον Γέροντα Ονούφριο, έχοντας αναλάβει αγώνα αναμορφώσεως και καλλωπισμού του.
Μεταξύ αυτών και εκτός των παλαιοτέρων πατέρων έχουν καρεί στο Μετόχι από το 2007 και εξής υπό του Πανοσιολ. Καθηγουμένου Αρχιμ. Ιακώβου Μπιζαούρτη έξι νέοι πατέρες, αγωνιζόμενοι «τόν καλόν αγώνα»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








































.jpg)

.jpg)
.jpg)


