Εξεδήμησεν προς Κύριον σήμερα στις 7:15 το πρωί, ο μακαριστός Μητροπολίτης Αργολίδος κυρός Ιάκωβος Β΄ ύστερα από νοσηλεία 15 ημερών στην εντατική μονάδα του νοσοκομείου Αλεξάνδρα στην Αθήνα. Για την κοίμηση του Ιεράρχη έχει ήδη ενημερωθεί η Ιερά Σύνοδος η οποία αναμένεται να ορίσει ως τοποτηρητή του κενού Μητροπολιτικού θρόνου τον παλαιότερο Επίσκοπο εκ των όμορων Μητροπόλεων.
+Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Β΄ 1932-2013
Ο κατά κόσμο Δαμιανός Παχής γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής το 1932,όπου παρακολούθησε τα εγκύκλια και γυμνασιακά μαθήματα. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1959. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1959 και Πρεσβύτερος στις 19 Απριλίου 1960. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στην Μητρόπολη Άρτας. Στις 18 Νοεμβρίου 1985 εξελέγη Μητροπολίτης Αργολίδος στην θέση που είχε μέχρι τότε ο προκάτοχός του μακαριστός Χρυσόστομος Δεληγιανόπουλος.
Ο Θεός αξίωσε την Αργολίδα να έχει για 28 χρόνια ένα Ποιμενάρχη γαλήνιο, ακάματο, εμπνευσμένο κα φιλάνθρωπο. Ιεροκήρυκας στην Άρτα, κήρυξε το Θείο Λόγο, περιδιαβαίνοντας όλα τα χωριά του κάμπου και όλους τους οικισμούς του ορεινού όγκου των Αθαμανικών ορέων. Από το ιστορικό Πέττα στο Βουλγαρέλι κι από κει στους Μελισουργολύς και την Κυψέλη.
Ακούραστος εργάτης της Εκκλησίας, κατάφερε με την Θεία Χάρι, να αγγίξει τις πονεμένες ψυχές, να παρηγορήσει με τον ήπιο γλυκύ του λόγο τις πικραμένες καρδιές, να μοιραστεί την δύσκολη και ταπεινή ζωή τους. Υπήρξε ο αγαπημένος Ιεροκήρυκας της Άρτας. Χαρακτηριστική η χαρμολύπη των Αρτινών, που συγκινημένοι και με δάκρυα στα μάτια, κατέφθασαν από την πόλη και τα χωριά τους, κατά την ενθρόνισή του στο θρόνο του Μητροπολίτη Αργολίδος.
Λύπη, γιατί έχαναν έναν αδελφό, ένα πατέρα, ένα φωτισμένο κληρικό. Χαρά, γιατί ο άνθρωπος τους αξιώθηκε της Αρχιεροσύνης στην οποία τον τοποθέτησε το θέλημα του Θεού, και του υψηλού χρέους να διδάσκει την πραγματική, ενάρετη και χριστιανική ζωή.
Ιερατικά συνέδρια, σχολές Αγιογραφίας και Ψαλτικής, φιλανθρωπίες , Ιεραποστολή ,ανάπτυξη του Ραδιοφωνικού σταθμού, είναι τα ελάχιστα από όσα θα μπορούσε να απαριθμήσει κάποιος, μιας και ο Μητροπολίτης Ιάκωβος ήταν ταπεινός και σεμνός και δεν ήθελε τα όσα κάνει να τα δημοσιοποιεί, εξάλλου τόνιζε πως: ότι κάνει η δεξιά σου να μην το ξέρει η αριστερά σου . Προστατεύει τα Μοναστήρια και τους Ναοὺς και φτιάχνει μεγαλοπρεπή Ναό για τον προστάτη και πολιούχο της πόλεως Ναυπλίου Άγιο Αναστάσιο.
Έργο ζωής υπήρξε η συνεχής και αδιάλειπτος προσπάθειά του για τον εντοπισμό και την μετακομιδή στο Άργος, των Αγίων Λειψάνων του Αγίου Πέτρου, Επισκόπου Άργους του Θαυματουργού. Προσπάθεια που τελικά πέτυχε και έτσι στις 19 Ιανουαρίου του 2008, πήρε στα χέρια του, πλήρης συγκινήσεως και ιερού δέους τα Άγια Λείψανα του Αγίου Πέτρου και προκατόχου του στον θρόνο της Επισκοπής.
Τελικά ο χρόνος τον Λύγισε και μετά από ένα ατύχημα που είχε η υγεία του κλονίστηκε ,αναγκάζεται βλέποντας πως δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα Αρχιερατικά του καθήκοντα δηλώνει παραίτηση στην Ιερά Σύνοδο ,τον Ιανουάριο του 2013. Κατόπιν μετά κι από αυτό η υγεία του επιβαρύνεται όλο και περισσότερο, στο τελευταίο Ιερατικό συνέδριο της Μητροπόλεως Αργολίδος και φανερά εξασθενημένος, χαιρετά τους Ιερείς της Μητροπόλεως του λες και διαισθανόταν πως θα ήταν η τελευταία φορά που θα τους έβλεπε… Τους συμβουλεύει ,δεν διστάζει να ζητήσει δημοσίως συγνώμη αν πίκρανε ή στενοχώρησε κάποιο Ιερέα . Τελικά αποχωρεί από το συνέδριο με την ελπίδα και πίστη πως στον επισκοπικό θρόνο της Αργολίδος ,που τόσο πολύ αγάπησε και υπηρέτησε με όλη του τη δύναμη ,θα είναι ο επίσκοπος Επιδαύρου Καλλίνικος ,που τόσο πολύ αγάπησε.
Μετά από αυτό ο Μητροπολίτης μεταφέρεται στην Αθήνα και στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα για εξετάσεις ,που τελικά δεν ολοκληρώνονται γιατί η υγεία του Επισκόπου κλονίζεται ακόμα πιο πολύ . Προβλήματα και ανεπανόρθωτη ζημιά στην καρδία του καθώς και στο αναπνευστικό του κάνει του θεράποντες ιατρούς του να τον διασωληνώσουν στην εντατική του νοσοκομείου. Κοντά του παραμέναν μόνο κάποιοι μοναχοί για να τον προσέχουν. Καθημερινά επισκέπτονταν το νοσοκομείο Αρχιερείς, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πολιτικοί ,απλός κόσμος. Το ενδιαφέρον για την υγεία του στην Αργολίδα από τον κόσμο ήταν μεγάλο, καθημερινά στα γραφεία της Μητροπόλεως το τηλέφωνο χτυπούσε ασταμάτητα, όλοι ήθελαν να μάθουν τι κάνει ο Ποιμενάρχης τους …
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Πλήθος κόσμου συρρέει από το μεσημέρι στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Πέτρου Άργους για να αποτίσει τιμή στον Ποιμενάρχη της Αργολίδας κυρό Ιάκωβο Β΄.
Το πρόσωπο του επί 28 και πλέον χρόνια Ποιμενάρχη Αργολίδος, όπως μπορείτε να δείτε στο βίντεο είναι χαμογελαστό, στέλνοντας μας έτσι, ακόμα και αυτή την ύστατη στιγμή του αποχαιρετισμού, αισιόδοξο μήνυμα σε όλους μας. Ας έχουμε όλοι την ευλογία του.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Για τελευταία φορά υποδέχθηκαν σήμερα Τρίτη 26 Μαρτίου 2013 κλήρος και λαός το σκήνωμα του μακαριστού ποιμενάρχη τους Ιακώβου του Β΄.
Η υποδοχή έγινε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου στην πόλη του Άργους.
Το σκήνωμα θα παραμείνει για μια ημέρα στο Αργος και αύριο εν πομπή θα μεταφερθεί στον προσκυνηματικό ναό του Αγίου Αναστασίου στο Ναύπλιο.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Πέμπτη το μεσημέρι χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου.
Τοποτηρητής για τον επισκοπικό θρόνο της Αργολίδος ορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο ο μητροπολίτης Μαντινείας Αλέξανδρος.
Παρών στην υποδοχή του σκηνώματος του Ιακώβου ήταν ο δήμαρχος της πόλης του Άργους –Μυκηνών Δ. Καμπόσος καθώς κι ο βουλευτής Αργολίδος Ι. Ανδριανός.
Αξιοσημείωτο ήταν το πρόσωπο του Μητροπολίτη Ιακώβου που ήταν χαμογελαστό…
Μαζί με τον μητροπολίτη Μαντινείας Αλέξανδρο ήταν κι επίσκοπος Επιδαύρου Καλλίνικος πνευματικό παιδί του κυρού Ιακώβου.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Η Εκκλησία της Ελλάδος με βαθειά συγκίνηση αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργολίδος, κυρού Ιακώβου.
Ο εκλιπών Ιεράρχης εξεδήμησε προς Κύριον σε ηλικία 81 ετών.
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Αργολίδος γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής το 1932. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1959 και Πρεσβύτερος το 1960.
Υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Άρτης ως Ιεροκήρυκας. Μητροπολίτης Αργολίδος χειροτονήθηκε το 1985.
Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Μητροπολίτου Αργολίδος, θα ψαλεί στον Ιερό Αγίου Αναστασίου Ναυπλίου την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 12.00 προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
http://argolikeseidiseis.blogspot.gr
Xτίστηκε από τον Όσιο Σεραφείμ προς το τέλος του 16ου - αρχές 17ου μ.χ. αιώνα, κοντά στη βουνοκορφή "Παλιοβούνα" του Ελικώνα, στα νότια-νοτιοδυτικά του νομού Βοιωτίας.
Το μοναστήρι βρίσκεται σχετικά κοντά στις παραλιακές τοποθεσίες "Ζάλτσα" και "Καραχάλιος".
Κάθε χρόνο, στις 6 Μαΐου (μνήμη του θανάτου του Οσίου), πολλοί είναι οι προσκυνητές που έρχονται στη Μονή να προσκυνήσουν τον Όσιο, και να ζητήσουν την βοήθεια του.
Τη Μονή διακονούν καλόγεροι και η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε άντρες
Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Στον πρόναο του καθολικού βρίσκεται ο τάφος του Αγίου.
Για να φτάσει κανείς στο μοναστήρι του Όσιου Σεραφείμ υπάρχουν τρεις διαφορετικοί δρόμοι, όλοι χωμάτινοι. Ο ένας από το χωριό Πρόδρομος (Χώστια), ο άλλος από τον κόλπο της Ζάλτσας προς την Ανατολή και ο τρίτος και πιο δύσκολος (τον οποίο βλέπετε στη φωτογραφία) από την Παλιοβούνα, την κορυφή του Ελικώνα.
Η Ιερά Μονή του Αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος και ιαματικού Παντελεήμονος βρίσκεται στα βόρεια όρια του κτήματος της παλαιφάτου και ιστορικής Ιεράς Μονής των Ασωμάτων, της ονομαζομένης Πετράκη.
Βρίσκετε στην περιοχή Κοκκιναρά του Πεντελικού όρους, λίγο πιο κάτω από την κορυφή Άγιος Παντελεήμων (870μ.).
Σήμερα στο Ι. Μετόχιο του Αγ. Παντελεήμονος εγκαταβιώνουν εννέα μοναχοί και ιερομόναχοι υπό τον Γέροντα Ονούφριο, έχοντας αναλάβει αγώνα αναμορφώσεως και καλλωπισμού του.
Μεταξύ αυτών και εκτός των παλαιοτέρων πατέρων έχουν καρεί στο Μετόχι από το 2007 και εξής υπό του Πανοσιολ. Καθηγουμένου Αρχιμ. Ιακώβου Μπιζαούρτη έξι νέοι πατέρες, αγωνιζόμενοι «τόν καλόν αγώνα»
Τα απόκρημνα βράχια στην αριστερή όχθη της λίμνης Μεγάλης Πρέσπας, αποτέλεσαν στο παρελθόν καταφύγιο και τόπο πνευματικής άσκησης για μοναχούς από τον 14ο αιώνα.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι Πρέσπες αποτέλεσαν ένα απομονωμένο κέντρο μοναχισμού. Σήμερα στην περιοχή έχουν μείνει χώροι διαμονής των ασκητών (ασκηταριά), τα οποία είναι πολύ παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να επισκεφθεί κάποιος, τόσο για λόγους ιστορικούς-θρησκευτικούς όσο και για να θαυμάσει κάποιος τις τοποθεσίες τις οποίες επέλεξαν οι μοναχοί για να βρουν πνευματική γαλήνη.
Η προσέγγιση των ασκηταριών γίνεται με βάρκα, που νοικιάζει κανείς στο χωριό Ψαράδες (το πιο κοντινό στην όχθη της λίμνης), ενώ το ρόλο του ξεναγού αναλαμβάνουν οι εξυπηρετικοί και με αρκετές γνώσεις ντόπιοι βαρκάρηδες.
Μετά από περίπου 10 λεπτά πλεύσης, η βάρκα προσεγγίζει τη μικρή αυτοσχέδια προβλήτα του ασκηταριού της Παναγίας Ελεούσας, που είναι και το πιο καλοδιατηρημένο.
Βρίσκεται μέσα σε μια σπηλιά, σε μια κάθετη ρωγμή του βράχου, και αφού ανέβεις αρκετά σκαλιά φτάνεις στο εκκλησάκι – ασκηταριό της Παναγίας, και για να φτάσει κάποιος εκεί θα πρέπει να ανέβει αρκετά σκαλιά το οποίο χτίστηκε το 1410 και σώζεται σε αρκετά καλή κατάσταση εξωτερικά.
Στο χώρο του ιερού διατηρούνται οι παραστάσεις της Θεοτόκου Βλαχερνίτισσας, του Μελισμού με τους συλλειτουργούντες ιεράρχες και της Πεντηκοστής, ενώ η καμάρα του ιερού καλύπτεται από την Ανάληψη του Χριστού. Η ζωγραφική μπορεί να χρονολογηθεί στα τέλη του 14ου αιώνα.
«Πλούσιοι κατάντησαν στη φτώχεια και πείνασαν όσοι όμως ζήτησαν με πόθο τον Κύριο και στήριξαν σ’ Αυτόν τις ελπίδες τους, δεν θα στερηθούν κανένα αγαθό».
Ο πλούτος εύκολα αλλάζει κυρίους και κατά κάποιον τρόπο σαν κύμα μεταφέρεται συνήθως από τη βία των άνεμων άλλοτε προς το ένα μέρος και άλλοτε προς το άλλο. Ίσως ο προφήτης να ονομάζει πλούσιους και τους Ισραηλίτες, γιατί «δική τους ήταν η υιοθεσία και η λατρεία και οι υποσχέσεις του Θεού και δική τους εθνική κληρονομιά ήταν οι μακαριστοί Πατέρες». Αυτοί εν τούτοις, επειδή αμάρτησαν απέναντι του Θεού, φτώχυναν.
Όσοι όμως από τους ειδωλολάτρες έμαθαν να ζητούν με πόθο το Θεό, δεν θα στερηθούν κανένα αγαθό. Το πιο τέλειο αγαθό είναι ο ίδιος ο Θεός, τον όποιον δεν θα στερηθούν όσοι Τον ζητούν με την καρδιά τους. Μη λοιπόν κάποιος αμόρφωτος, που δεν μπορεί να διακρίνει ανάμεσα στο αγαθό και στο κακό, μου ονομάζει αγαθό εκείνο που προσφέρει πρόσκαιρη απόλαυση, που εξαφανίζεται μαζί με το φθαρτό σώμα. Εκείνος που κατατάσσει στην τάξη του αγαθού τον υλικό πλούτο και τα σωματικά προτερήματα, αποδίδει το σεμνό όνομα (αγαθό), που αρμόζει μόνο στο Θεό, σε πράγματα ευτελή και ανάξια λόγου και συγχρόνως θα περιπέσει σε μια φοβερή αντίφαση.
Ζητούσαν οι άγιοι με πόθο τον Κύριο και δεν στερούντο της κατοχής αυτού που ζητούσαν, ούτε στερήθηκαν τα αγαθά που είναι φυλαγμένα στην αιώνια ανάπαυση. Για εκείνους κυρίως θα μπορούσε να λεχθεί το «παντός αγαθού» (δεν θα στερηθούν κανένα αγαθό).
Γιατί οι σωματικές και υλικές απολαύσεις έχουν περισσότερο πόνο παρά ευχαρίστηση· οι γάμοι έχουν τις ατεκνίες, τις χηρείες, τους θανάτους· οι γεωργικές καλλιέργειες την ακαρπία· το εμπόριο τα ναυάγια· τα πλούτη τις σκευωρίες· η καλοπέραση, η πολυφαγία και οι συνεχείς απολαύσεις διάφορες αρρώστιες και κάθε είδους πάθη. Ο Απ. Παύλος και ζητούσε τον Κύριο με πόθο και κανένα από τα αγαθά δεν του έλειπε. Και όμως ποιός θα μπορούσε να απαριθμήσει τα σωματικά του βάσανα με τα οποία συζούσε σ’ όλη του τη ζωή; Τρεις φορές ραβδίστηκε, μια φορά λιθοβολήθηκε, τρεις φορές ναυάγησε, ένα ημερόνυχτο έμεινε ναυαγός στη θάλασσα, πολλές φορές πεζοπόρησε. Έμεινε νηστικός και διψασμένος, νήστεψε πολλές φορές, κοπίασε και μόχθησε, βρέθηκε πολλές φορές σε ανάγκες. Ένας άνθρωπος που μέχρι τις τελευταίες ώρες της ζωής του και πεινούσε και διψούσε και γύριζε γυμνός και ερραπιζόταν, πώς δεν εστερείτο τα υλικά αγαθά; Ανύψωσε λοιπόν το νου σου στο πραγματικό αγαθό (που είναι ο Θεός), ώστε και την αρμονία της Αγ. Γραφής να κατανοήσεις και συ να μην πέσεις σε απελπισία από την αμφιβολία σου γύρω από την έννοια της λέξης αγαθό.
(Μ. Βασιλείου, Ε.Π.Ε. 5, 224-226)
http://fdathanasiou.wordpress.com/
.jpg)
.jpg)
.jpg)
