Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΥΣΑ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΔΟΜΒΟΥΣ

Xτίστηκε από τον Όσιο Σεραφείμ προς το τέλος του 16ου - αρχές 17ου μ.χ. αιώνα, κοντά στη βουνοκορφή "Παλιοβούνα" του Ελικώνα, στα νότια-νοτιοδυτικά του νομού Βοιωτίας.
Το μοναστήρι βρίσκεται σχετικά κοντά στις παραλιακές τοποθεσίες "Ζάλτσα" και "Καραχάλιος".
Κάθε χρόνο, στις 6 Μαΐου (μνήμη του θανάτου του Οσίου), πολλοί είναι οι προσκυνητές που έρχονται στη Μονή να προσκυνήσουν τον Όσιο, και να ζητήσουν την βοήθεια του.
Τη Μονή διακονούν καλόγεροι και η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε άντρες
Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Στον πρόναο του καθολικού βρίσκεται ο τάφος του Αγίου.
Για να φτάσει κανείς στο μοναστήρι του Όσιου Σεραφείμ υπάρχουν τρεις διαφορετικοί δρόμοι, όλοι χωμάτινοι. Ο ένας από το χωριό Πρόδρομος (Χώστια), ο άλλος από τον κόλπο της Ζάλτσας προς την Ανατολή και ο τρίτος και πιο δύσκολος (τον οποίο βλέπετε στη φωτογραφία) από την Παλιοβούνα, την κορυφή του Ελικώνα.

Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος Κοκκιναρά Πεντέλης

Η Ιερά Μονή του Αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος και ιαματικού Παντελεήμονος βρίσκεται στα βόρεια όρια του κτήματος της παλαιφάτου και ιστορικής Ιεράς Μονής των Ασωμάτων, της ονομαζομένης Πετράκη.
Βρίσκετε στην περιοχή Κοκκιναρά του Πεντελικού όρους, λίγο πιο κάτω από την κορυφή Άγιος Παντελεήμων (870μ.).
Σήμερα στο Ι. Μετόχιο του Αγ. Παντελεήμονος εγκαταβιώνουν εννέα μοναχοί και ιερομόναχοι υπό τον Γέροντα Ονούφριο, έχοντας αναλάβει αγώνα αναμορφώσεως και καλλωπισμού του.
Μεταξύ αυτών και εκτός των παλαιοτέρων πατέρων έχουν καρεί στο Μετόχι από το 2007 και εξής υπό του Πανοσιολ. Καθηγουμένου Αρχιμ. Ιακώβου Μπιζαούρτη έξι νέοι πατέρες, αγωνιζόμενοι «τόν καλόν αγώνα» 

ΑΣΚΗΤΑΡΙΑ ΠΡΕΣΠΑΣ

Τα απόκρημνα βράχια στην αριστερή όχθη της λίμνης Μεγάλης Πρέσπας, αποτέλεσαν στο παρελθόν καταφύγιο και τόπο πνευματικής άσκησης για μοναχούς από τον 14ο αιώνα.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι Πρέσπες αποτέλεσαν ένα απομονωμένο κέντρο μοναχισμού. Σήμερα στην περιοχή έχουν μείνει χώροι διαμονής των ασκητών (ασκηταριά), τα οποία είναι πολύ παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να επισκεφθεί κάποιος, τόσο για λόγους ιστορικούς-θρησκευτικούς όσο και για να θαυμάσει κάποιος τις τοποθεσίες τις οποίες επέλεξαν οι μοναχοί για να βρουν πνευματική γαλήνη.
Η προσέγγιση των ασκηταριών γίνεται με βάρκα, που νοικιάζει κανείς στο χωριό Ψαράδες (το πιο κοντινό στην όχθη της λίμνης), ενώ το ρόλο του ξεναγού αναλαμβάνουν οι εξυπηρετικοί και με αρκετές γνώσεις ντόπιοι βαρκάρηδες.
Μετά από περίπου 10 λεπτά πλεύσης, η βάρκα προσεγγίζει τη μικρή αυτοσχέδια προβλήτα του ασκηταριού της Παναγίας Ελεούσας, που είναι και το πιο καλοδιατηρημένο.
Βρίσκεται μέσα σε μια σπηλιά, σε μια κάθετη ρωγμή του βράχου, και αφού ανέβεις αρκετά σκαλιά φτάνεις στο εκκλησάκι – ασκηταριό της Παναγίας, και για να φτάσει κάποιος εκεί θα πρέπει να ανέβει αρκετά σκαλιά το οποίο χτίστηκε το 1410 και σώζεται σε αρκετά καλή κατάσταση εξωτερικά.
Στο χώρο του ιερού διατηρούνται οι παραστάσεις της Θεοτόκου Βλαχερνίτισσας, του Μελισμού με τους συλλειτουργούντες ιεράρχες και της Πεντηκοστής, ενώ η καμάρα του ιερού καλύπτεται από την Ανάληψη του Χριστού. Η ζωγραφική μπορεί να χρονολογηθεί στα τέλη του 14ου αιώνα.